العلامة المجلسي
223
حياة القلوب ( فارسي )
است ؛ وولايتي كه خدا به آن امر كرده است ، ولايت آل محمد عليهم السّلام . پرسيدند كه : آيا در ولايت دليلي هست كه كسى كه متمسك به آن شود استدلال به آن تواند كرد ؟ حضرت فرمود كه : بلى ، حق تعالى فرموده « أطيعوا اللّه » تا آخر . وحضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : هر كه بميرد وامام زمان خود را نداند ، به مردن جاهليت مرده است ؛ پس امام در زمان حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آن حضرت بود ؛ وبعد از أو على بود - وبعضي به جاى علي عليه السّلام معاوية را امام دانستند - پس بعد از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام امام حسن عليه السّلام امام بود ، پس بعد از أو حضرت امام حسين عليه السّلام - وديگران گفتند : يزيد بن معاوية ، آيا معاوية را در برابر أمير المؤمنين عليه السّلام وامام حسن عليه السّلام قرار مىتوان داد ويا امام حسين عليه السّلام ويزيد پليد را برابر مىتوان كرد ، مساوى نيستند - . پس بعد از حسين عليه السّلام علي بن الحسين وامام محمد باقر عليهما السّلام بود ، وشيعيان مناسك حج وحلال وحرام خود را نمىدانستند تا آنكه امام محمد باقر عليه السّلام اين در را بر ايشان گشود وبيان نمود براي ايشان اعمال حج وحرام وحلال ايشان را به مرتبهاى كه علماى أهل سنّت در مسائل محتاج ايشان شدند بعد از آنكه ايشان محتاج آنها بودند ، وهميشه همچنين بود كه مقابل عالمي از علماى أهل بيت جاهل وشقى از خلفاى جور بود ، وبه مقتضاى آية وحديث بايد كه در هر زمان امامي باشد وهر كه أو را نشناسد بر جاهليت وكفر مرده است ، وهر زماني را كه ملاحظه مىكنى در برابر امامان أهل بيت عليهم السّلام جمعى بودند كه هر عاقل كه تأمل كند مىداند كه ايشان أولى بودند به امامت از آنها ، پس بايد كه ايشان أولو الامر وامام باشند . پس حضرت فرمود كه : محتاجترين أحوال تو به دين حق آن وقتي است كه جان تو به اينجا رسد - واشاره به حلق مبارك خود فرمود - ودر وقتي كه دنيا از تو منقطع مىگردد ودر آن وقت آثار دين حق بر تو ظاهر خواهد شد وخواهى گفت : در خوب ديني بودم « 1 » . وعياشى از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت نموده است در تفسير قول حق تعالى وَلَوْ
--> ( 1 ) . كافى 2 / 19 ؛ تفسير فرات كوفي 109 ، ودر آنجا قسمتى از روايت ذكر شده است .