در ميان بني إسرائيل تابوت به هر جا كه مىرفت پادشاهى در آنجا بود « 1 » . ودر معاني الأخبار از امام موسى عليه السّلام روايت كرده است كه از تفسير اين آية پرسيدند ، فرمود كه : اين خطاب به ماست وبس ، خدا امر كرده است هر امامي از ما را كه ادا كند امامت را به امامي بعد از خود وأو را وصىّ خود گرداند ، پس جارى شد آية در ساير امانتهاى مردم ؛ مرا خبر داد پدرم از پدرش كه علي بن الحسين عليه السّلام به أصحاب خود فرمود : بر شما باد به اداى امانت كه اگر قاتل پدرم حسين بن علي عليه السّلام مرا امين مىكرد به آن شمشيرى كه با آن پدرم را كشته بود ، هرآينه به أو رد مىكردم « 2 » . ونعمانى به سند صحيح از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده كه : اين آية در شأن ماست ، امر كرده امام از ما را كه ادا كند امامت را به امام بعد از أو وأو را نيست كه به ديگرى بدهد ، مگر نشنيده‌اى كه بعد از آن مىفرمايد وَإِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ پس معلوم شد كه خطاب با حكّام است « 3 » . وفرات در تفسير خود روايت نموده از شعبى كه در تفسير إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها گفت : مىگويم واز غير خدا نمىترسم ، بخدا سوگند كه ولايت علي بن أبي طالب است « 4 » . آيهء دوم : إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَأَشْفَقْنَ مِنْها وَحَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا « 5 » . در تأويل اين آية أقوال بسيار هست : أول آنكه : اشاره است به آيهء سابق وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً « 6 »

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات 180 ؛ تفسير عياشى 1 / 249 . ( 2 ) . معاني الأخبار 107 - 108 ؛ وهمچنين رجوع شود به امالى شيخ صدوق 204 وروضة الواعظين 373 . ( 3 ) . غيبت نعمانى 48 . ( 4 ) . تفسير فرات كوفي 107 . ( 5 ) . سورهء احزاب : 72 . ( 6 ) . سورهء احزاب : 71 .