فصل هفتم در تأويل والدين وولد وأرحام وذوى القربى به رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وائمهء هدى عليهم السّلام حق تعالى مىفرمايد وَوالِدٍ وَما وَلَدَ « 1 » يعنى : « سوگند ياد مىكنم به پدر وآنچه از أو متولد شده است » . بعضي از مفسران گفته‌اند : « والد » حضرت آدم عليه السّلام است ، و « ما ولد » فرزندان اويند همه ، يا أنبياء وأوصياء از فرزندان أو . وبعضي گفته‌اند : « والد » حضرت إبراهيم عليه السّلام ، و « ما ولد » فرزندان اويند . وبعضي گفته‌اند : هر پدر وفرزندى را شامل است « 2 » . وابن شهرآشوب از سليم بن قيس روايت كرده است كه : « والد » رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ، و « ما ولد » أوصياء از فرزندان آن حضرت است « 3 » . ودر تفسير محمد بن العباس وكافى به سندهاى معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت نموده‌اند كه : « والد » حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام ، و « ما ولد » أئمة عليهم السّلام است « 4 » . وبه روايت معتبر ديگر « وما ولد » حسن وحسين عليهما السّلام است « 5 » .

--> ( 1 ) . سورهء بلد : 3 . ( 2 ) . مجمع البيان 5 / 493 . ( 3 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 347 ، ودر آن « مسنّم بن قيس » است ؛ بصائر الدرجات 372 ؛ اختصاص 329 . ( 4 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 798 ؛ كافى 1 / 414 . ( 5 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 798 .