فصل ششم در بيان وجوب مودت ومحبت أهل بيت عليهم السّلام است وآنكه مودت ايشان مزد رسالت است حق تعالى مىفرمايد وَلَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَذُرِّيَّةً « 1 » ، ومىفرمايد قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ « 2 » . شيخ طبرسى رحمه اللّه در تفسير آيهء أولى روايت كرده است از ابن عباس كه : كافران سرزنش كردند حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را به بسيار تزويج كردن زنان ، وگفتند : اگر پيغمبر مىبود هرآينه مشغول مىكرد أو را پيغمبرى از خواستن زنان ؛ پس اين آية نازل شد « 3 » . وروايت كرده‌اند از حضرت صادق عليه السّلام كه اين آية را خواند پس اشاره نمود به سينهء خود وگفت : مائيم بخدا سوگند ذرّيّهء رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم « 4 » . ودر تفسير آيهء دوم گفته است كه : اختلاف كرده‌اند در معنى صدر آية بر چند قول : أول آنكه : سؤال نمىكنيم در تبليغ رسالت مزدى مگر دوستى ومحبت كردن در چيزى كه موجب قرب الهى باشد .

--> ( 1 ) . سورهء رعد : 38 . ( 2 ) . سورهء شورى : 23 . ( 3 ) . مجمع البيان 3 / 297 . ( 4 ) . مجمع البيان 3 / 297 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 235 .