دوم آنكه : مراد آن باشد كه : مگر آنكه دوست داريد مرا در قرابتي كه با شما دارم . سوم آنكه : نمىخواهم از شما بر رسالت مزدى مگر آنكه دوست داريد خويشان وعترت مرا ، وحفظ نمائيد حرمت مرا در ايشان . واين معنى منقول است از علي بن الحسين عليه السّلام وسعيد بن جبير وعمرو بن شعيب وامام محمد باقر عليه السّلام وامام جعفر صادق عليه السّلام وجماعتى « 1 » . ودر شواهد التنزيل روايت نموده است از ابن عباس كه : چون اين آية نازل شد صحابه گفتند : يا رسول اللّه ! كيستند آن جماعت كه ما را امر كرده‌اند به دوستى ايشان ؟ حضرت فرمود كه : على وفاطمه وفرزندان ايشان « 2 » . وأيضا از أبو امامهء باهلى روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم گفت كه : حضرت عزت خلق كرد پيغمبران را از درختهاى متفرق ، ومخلوق شديم من وعلى از يك درخت پس من أصل آن درختم وعلى فرع آن است وحسن وحسين ميوه‌هاى آنند وشيعيان ما برگهاى آنند ، پس هر كه به شاخه‌اى از شاخه‌هاى آن بچسبد نجات مىيابد ، وهر كه ميل كند از آن فرو مىرود در دركات عذاب الهى ، واگر بنده‌اى عبادت كند خدا را در ميان صفا ومروه هزار سال پس هزار سال پس هزار سال تا آنكه مانند مشك پوسيده شود پس درنيابد محبت ما را ، خدا أو را سرنگون در آتش جهنم اندازد ؛ پس اين آية را خواند قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى « 3 » . وزاذان از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام روايت نموده است كه : در سوره‌هاى « حم » در شأن مودت ما آيه‌اى هست كه حفظ نمىكند مودّت ما را مگر هر مؤمني ؛ پس اين آية را خواند « 4 » .

--> ( 1 ) . براي اطلاع از أقوال گذشته رجوع شود به تفسير تبيان 9 / 158 ؛ مجمع البيان 5 / 28 ؛ تفسير بغوى 4 / 125 . ( 2 ) . شواهد التنزيل 2 / 189 ؛ تفسير الدر المنثور 6 / 7 ؛ مناقب ابن المغازلي 259 ؛ عمدهء ابن بطريق 47 . ( 3 ) . شواهد التنزيل 2 / 203 ؛ وهمچنين رجوع شود به ترجمة الامام على من تاريخ ابن عساكر 1 / 148 ؛ كفاية الطالب 317 . ( 4 ) . شواهد التنزيل 2 / 205 ؛ مجمع البيان 5 / 29 .