أول چنين واجب گردانيده بود بر هر مسلمان در مكة در مدت ده سال كه دو ركعت بجا آورند همهء نمازها را تا آنكه هجرت كرد بسوى مدينه وعلي بن أبي طالب عليه السّلام را در مكة براي امرى چند گذاشت كه ديگرى بغير أو قيام به آنها نمىتوانست نمود ؛ وبيرون رفتن آن حضرت از مكة در روز أول ماه ربيع الأول بود در روز پنجشنبه در سال سيزدهم بعثت ، ونزول مدينهء طيبه در روز دوشنبه دوازدهم ماه مزبور بود در وقت زوال شمس داخل شد ودر قبا فرود آمد ونماز ظهر وعصر را دو ركعت ادا كرد ونزد قبيلهء بنى عمرو بن عوف فرود آمد وزيادة از ده روز نزد ايشان ماند - وبه روايت ديگر : پانزده روز نزد ايشان ماند « 1 » - وايشان عرض كردند كه : اگر نزد ما خواهى ماند ما براي تو مسجدى بنا كنيم ، فرمود : نه ، من أقامت در اينجا نمىكنم وانتظار علي بن أبي طالب مىكشم وأو را امر كرده‌ام كه به من ملحق شود وبه منزلي قرار نمىگيرم ووطنى اختيار نمىكنم تا أو نزد من آيد وبزودى خواهد آمد ان شاء اللّه . پس چون حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام آمد رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در منازل بنى عمرو بن عوف بود ودر همان موضع نزول فرمود ودر آن زودى از قبا بسوى قبيلهء بنى سالم بن عوف انتقال نمود در روز جمعه وقت طلوع آفتاب وأمير المؤمنين عليه السّلام با آن حضرت بود ومسجدى براي ايشان خط كشيد وقبله‌اش را نصب كرد ودر آن مسجد با ايشان نماز جمعه را دو ركعت ادا نمود ودو خطبه خواند ، ودر همان روز داخل مدينه شد وبر همان ناقة سوار بود كه در راه بر آن سوار بود ، ودر همه جا علي عليه السّلام همراه آن حضرت بود واز آن حضرت جدا نمىشد وبه هر قبيله‌اى از قبايل أنصار كه مىرسيد استقبال آن حضرت مىكردند واستدعا مىكردند كه نزد ايشان توقف فرمايد وآن حضرت مىفرمود : راه ناقة را بگشائيد كه آن از جانب خداوند عالميان مأمور است وبه هر جا كه خدا آن را مأمور ساخته خواهد رفت ، وحضرت مهار ناقة را رها كرده بود وناقة خود مىرفت تا رسيد به اين موضع - وحضرت امام زين العابدين عليه السّلام اشاره نمود به آن درگاه مسجد حضرت

--> ( 1 ) . إعلام الورى 66 .