وَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ « پروردگارا ! بدرستى كه هر كه را داخل جهنم كنى پس بتحقيق كه أو را خوار گردانيده‌اى ونيست ستمكاران را هيچ ياورى » ، رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ « پروردگارا ! بتحقيق كه ما شنيديم نداى ندا كننده‌اى را كه مىخواند خلق را بسوى ايمان به اين وجه كه : ايمان آوريد به پروردگار خود ، پس ايمان آورديم اى پروردگار ما پس بيامرز از براي ما گناهان ما را وبپوشان وببخشا از ما بديهاى ما را وبعد از مردن ما را محشور گردان با نيكوكاران » ، رَبَّنا وَآتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَلا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ « پروردگارا ! عطا كن ما را آنچه بر زبان پيغمبران خود ما را وعده داده‌اى از نعيم ابدى بهشت ، ورسوا وخوار مكن ما را در روز قيامت بدرستى كه تو خلف نمىكنى وعدهء خود را » ، فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ « پس أجابت كرد مر دعاهاى ايشان را پروردگار ايشان به آنكه گفت : من ضايع نمىكنم عمل هيچ عمل كننده‌اى را از شما از مرد وزن » ، فرمود كه : مراد از مرد ، أمير المؤمنين عليه السّلام است ؛ ومراد از زن ، فاطمهء زهرا عليها السّلام - وبه روايت ديگر : فاطمه‌ها ؛ بعضي از شما از بعض ديگرند ، فرمود : يعنى على از فاطمه است وفاطمه از على ؛ يا علي از هر سه فاطمه است وهر سه فاطمه از على - فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ « 1 » « پس آنان كه هجرت كردند از وطنهاى خود وبيرون كرده شدند از سراها ومنازل خود وآزار رسانيده شدند در راه أطاعت من وكارزار كردند با كافران وكشته شدند هرآينه بيامرزم گناهان ايشان را ودرآورم ايشان را در باغستانهاى بهشت كه جارى مىشود از زير درختان يا قصرهاى آن نهرها ، ثوابي از جانب خداوندى است كه ثواب نيكو نزد اوست » « 2 » .

--> ( 1 ) . آيات اين روايت از آيهء 190 تا 195 سورهء آل عمران مىباشند . ( 2 ) . امالى شيخ طوسي 470 . ونيز رجوع شود به مناقب ابن شهرآشوب 1 / 234 .