نمىنوشت وغالب أوقات ديگران را امر به خواندن نامه‌ها مىفرمود وخواندن ونوشتن را از بشرى نياموخته بود ، چنانكه در حديث صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نامه را مىخواند ونمىنوشت « 1 » . ودر حديث معتبر ديگر فرمود : از چيزهائى كه حق تعالى منّت گذاشته بود بر پيغمبر خود آن بود كه امّى بود ونمىنوشت ونامه را مىخواند « 2 » . ودر حديث حسن ديگر فرمود در تفسير آيهء هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ « 3 » كه ترجمه‌اش آن است كه : « اوست كه فرستاد در ميان امّيان رسولي از ايشان » ، حضرت فرمود كه : ايشان خط داشتند وليكن چون كتابي از خدا در ميان ايشان نبود وپيغمبرى هنوز در ميان ايشان مبعوث نشده بود ، به اين سبب ايشان را امّى ناميد « 4 » . وبه سند معتبر منقول است كه شخصي از امام محمد تقي عليه السّلام پرسيد كه : چرا حضرت رسول را امّى ناميدند ؟ حضرت فرمود كه : سنّيان چه مىگويند ؟ گفت : مىگويند كه زيرا نمىتوانست چيزى نوشت . فرمود : دروغ مىگويند لعنت خدا بر ايشان باد چگونه چنين باشد وحال آنكه حق تعالى مىفرمايد : « اوست كه فرستاد در ميان امّيان رسولي از ايشان كه تلاوت نمايد بر ايشان آيات أو را وتعليم نمايد به ايشان كتاب وحكمت را » ، چگونه تعليم مىنمود چيزى را كه خود نمىدانست ، واللّه كه آن حضرت مىخواند ومىنوشت به هفتاد وسه زبان بلكه خدا أو را امّى ناميد براي آنكه از أهل مكة است ويك نام مكة امّ القرى است ، چنانكه فرموده است كه وَلِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَمَنْ حَوْلَها « 5 » . « 6 »

--> ( 1 ) . علل الشرايع 126 . ( 2 ) . علل الشرايع 126 . ( 3 ) . سورهء جمعه : 2 . ( 4 ) . تفسير قمى 2 / 366 . ( 5 ) . سورهء انعام : 92 . ( 6 ) . علل الشرايع 124 ؛ بصائر الدرجات 225 ؛ اختصاص 263 .