و « شهيد » و « مبشّر » و « بشير » و « نذير » و « داعى » و « سراج منير » و « رحمة للعالمين » و « رسول اللّه » و « خاتم النبيّين » و « نبي » و « امّى » و « نور » و « نعمت » و « رؤوف » و « رحيم » و « منذر » و « مذكّر » و « شمس » و « نجم » و « حم » و « سما » و « تين » « 1 » . ودر كتاب سليم بن قيس مسطور است كه : چون حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام از جنگ صفّين برمىگشت به دير راهبى رسيد كه از نسل حواريان عيسى عليه السّلام واز علماى نصارى بود ، پس از دير فرود آمد وكتابي چند در دست داشت وگفت : جدّ من بهترين حواريان عيسى بوده است واين كتابها به خطّ اوست كه عيسى گفته وأو نوشته است ، ودر اين كتابها مذكور است كه پيغمبرى از عرب مبعوث خواهد شد از فرزندان إبراهيم خليل عليه السّلام از شهر مكة وأو را چند نام خواهد بود : محمد وعبد اللّه ويس وفتاح وخاتم وحاشر وعاقب وماحى وقائد ونبي اللّه وصفى اللّه وحبيب اللّه ، وهرگاه نام خدا مذكور شود بايد كه نام أو مذكور شود ، وأو محبوبترين خلق است نزد خدا وحق تعالى خلق نكرده است احدى را نه ملك مقرّب ونه پيغمبر مرسل از آدم تا آخر پيغمبران كه بهتر ومحبوبتر باشد نزد خدا از أو ، وحق تعالى در قيامت أو را بر عرش خود خواهد نشانيد وأو را شفيع خواهد گردانيد ، وبراي هركه شفاعت نمايد قبول خواهد كرد ، وبه نام أو جارى شده است قلم بر لوح كه : محمد رسول اللّه « 2 » . ودر أحاديث معتبرهء بسيار از امام محمد باقر وامام جعفر صادق عليهما السّلام منقول است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم چون نماز مىكرد بر انگشتان پاهاى خود مىايستاد تا آنكه پاهاى مباركش ورم مىكرد ، پس حق تعالى فرستاد كه طه . ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى « 3 » يعنى : « اى محمد ! ما قرآن را بر تو نفرستاديم كه خود را به تعب افكنى » ، و « طه » به لغت طي به معنى محمد است « 4 » .

--> ( 1 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 195 با اندكى تفاوت . ( 2 ) . كتاب سليم بن قيس 115 - 117 با اندكى تفاوت ؛ غيبت نعمانى 71 - 73 . ( 3 ) . سورهء طه : 1 و 2 . ( 4 ) . تفسير قمى 2 / 57 - 58 .