وبعضي گفته‌اند كه : عمالقه چون تابوت را بردند ودر بتخانهء خود گذاشتند پس بتهاى ايشان سرنگون شد ، چون از آنجا بيرون آوردند ودر يك ناحيهء شهر گذاشتند ، درد گلو وطاعون در ميان ايشان بهم رسيد ، در هر موضع كه گذاشتند بلائي در ميان ايشان حادث شد تا آخر بر عرّاده گذاشتند وبر دو گاو بستند كه از شهر خود بيرون كردند ، پس ملائكة آمدند وگاوها را راندند تا به ميان بني إسرائيل آوردند « 1 » . بعضي گفته‌اند كه : يوشع عليه السّلام آن را در صحراى تيه گذاشته بود وملائكة از براي بني إسرائيل آوردند « 2 » . وبعضي گفته‌اند : سه ذراع در دو ذراع از چوب شمشاد بود وبر آن صحيفه‌هاى طلا چسبانيده بودند ودر جنگ آن را پيش مىكردند ، چون صدائى از ميان تابوت شنيده مىشد وتند مىشد مردم از پيش مىرفتند تا فتح مىكردند ، چون صدا برطرف مىشد ومىايستاد ايشان مىايستادند « 3 » . بدان كه مشهور آن است كه : مجموع أصحاب طالوت هشتاد هزار كس بودند ، بعضي هفتاد هزار نيز گفته‌اند « 4 » . اشهر آن است كه : آنها كه زيادة از يك كف نياشاميدند از آن نهر سيصد وسيزده تن بودند - به عدد أصحاب حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم در جنگ بدر - وآنها با أو ثابت ماندند وايمان به نصرت الهى آوردند ، وآنها كه زيادة آشاميدند برگشتند . واز خطبهء طالوتيهء حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام وساير أحاديث ظاهر مىشود كه عدد أصحابي كه با أو ماندند همين سيصد وسيزده تن بودند ، واز بعضي اخبار ظاهر مىشود آنها كه از آن نهر هيچ آب نخوردند سيصد وسيزده نفر بودند وآنها كه يك كف بيشتر

--> ( 1 ) . تفسير قرطبى 3 / 248 ؛ تفسير بغوى 1 / 229 . ( 2 ) . تفسير بغوى 1 / 230 ؛ تفسير طبري 2 / 623 . ( 3 ) . مجمع البيان 1 / 353 . ( 4 ) . مجمع البيان 1 / 355 .