فضيلت در دين خود ونگاه داشتن مروّت خود وگرامى داشتن نفس خود از آنكه آن را آلوده كنى به معصيت حق تعالى واخلاق ناپسنديده واعمال ناشايست ، وپنهان‌دار راز خود را ونيكو گردان پنهان خود را ، بدرستى كه هرگاه چنين كنى أيمن خواهى بود به ستر الهى از آنكه دشمن تو بر عيب تو مطّلع گردد يا لغزشى از تو ببيند ، وأيمن مباش از مكر أو كه در بعضي از أحوال تو را غافل بيابد وبر تو مستولى گردد واز تو عذرى قبول نكند وبايد كه پيوسته اظهار خشنودى از أو بكنى . اى فرزند عزيز من ! آزار بسيار را در طلب آنچه به تو نفع رساند ، اندك شمار ، واندك آزارى را در مرتكب شدن امرى كه به تو ضرر رساند ، بسيار دان . اى فرزند ! با مردم همنشينى مكن بغير طريقهء ايشان ، واز ايشان توقع امرى چند مدار كه بر آنها دشوار باشد ، كه آن همنشين از تو پيوسته متنفّر مىشود وآن ديگرى از تو كناره مىگيرد پس تنها مىمانى ومصاحبى نخواهى داشت كه مؤنس تو باشد ونه برادرى كه ياور تو باشد ، وچون تنها ماندى مخذول وخوار وبىمقدار مىشوى ، عذر خواهى مكن از كسى كه قبول عذر از تو نكند وحقّى از تو بر خود نداند ، ودر كارهاى خود استعانت مجو مگر به كسى كه در قضاى آن حاجت مزدى از تو بگيرد ، زيرا هرگاه چنين باشد طلب قضاى حاجت تو مىكند مثل آنچه از براي خود طلب مىكند ، زيرا كه بعد از برآوردن آن حاجت هم در دار فانى دنيا سودمند مىشود وهم در آخرت مثاب ومأجور مىگردد ، پس سعى مىكند در برآوردن حاجت تو ؛ بايد كه برادران ويارانى كه از براي خود مىگيرى ودر أمور خود از ايشان يارى مىجوئى أهل مروّت وثروت ومال وعزت وعقل وعفّت باشند كه اگر نفعي به ايشان رسانى تو را شكر كنند ، واگر از ايشان غائب شوى تو را ياد كنند « 1 » . اى فرزند ! در مقام اصلاح ياران وبرادران كه از أهل علم گرفته‌اى باش اگر با تو در مقام وفا باشند ، واز ايشان در حذر باش اگر از تو برگردند كه عداوت ايشان ضررش بر تو

--> ( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 193 .