پس يونس عليه السّلام برگشت وخبر داد قوم خود را كه : حق تعالى در روز چهارشنبهء ميان ماه شوال عذاب بر شما خواهد فرستاد بعد از طلوع آفتاب ، پس رد كردند قول أو را وتكذيب أو نمودند وأو را از شهر بيرون كردند به عنف واهانت ، پس آن حضرت با تنوخا از شهر دور شدند ومنتظر بودند كه عذاب بر ايشان نازل شود وروبيل در ميان قوم خود ماند . چون أول ماه شوال شد روبيل بر كوه بلندى بالا رفت وبه آواز بلند قوم خود را ندا كرد وگفت : منم روبيل مشفق ومهربانم بر شما ، اينك ماه شوال داخل شد ، يونس پيغمبر شما ورسول پروردگار شما خبر داد شما را كه خدا بسوى أو وحى كرده است كه عذاب بر شما در چهارشنبهء وسط اين ماه بعد از طلوع آفتاب نازل خواهد شد وخدا خلاف نمىكند وعدهء خود را با رسولان خود ، پس فكر كنيد كه چه خواهيد كرد ! پس سخن أو ايشان را به ترس آورد ويقين كردند به نزول عذاب ودويدند به جانب روبيل وگفتند : تو چه مصلحت مىدانى براي ما اى روبيل ، زيرا كه توئى مرد دانا وحكيم وپيوسته تو را چنين مىدانستيم كه نسبت به ما مشفق ومهربان بودى وشنيديم كه بسيار شفاعت ما نزد يونس كرده بودى ، پس آنچه رأى توست بفرما تا به آن عمل كنيم . روبيل گفت : رأى من آن است كه چون صبح روز چهارشنبهء ميان ماه كه روز وعدهء نزول عذاب است طالع گردد ، زنان وأطفال شيرخواره را از يكديگر جدا كنيد ، زنان را در دامنهء كوه بازداريد وأطفال را در ميان دره‌ها وراههاى سيلاب بيندازيد ، وأطفال حيوانات را از مادران جدا كنيد واينها همه پيش از طلوع آفتاب باشد ، چون ببينيد باد زردى از جانب مشرق مىآيد خرد وبزرگ همه صدا به گريه وناله واستغاثه بلند كنيد وتضرع كنيد بسوى خدا وتوبه واستغفار كنيد وسرها به جانب آسمان بلند كنيد وبگوئيد : پروردگارا ! ستم كرديم بر خود وتكذيب كرديم پيغمبر تو را وتوبه مىكنيم بسوى تو از گناهان خود ، اگر نيامرزى ما را ورحم نكنى بر ما هرآينه از زيانكاران ومعذّب‌شدگان خواهيم بود ، پس قبول كن توبهء ما را ورحم كن بر ما اى رحم‌كننده‌ترين رحم كنندگان ، وشما را ملال بهم نرسد از گريه وناله وتضرع تا آفتاب غروب كند يا پيشتر كه عذاب از شما بر طرف شود . پس رأى همه متفق شد بر آنچه روبيل ايشان را به آن امر كرد .