فصل سوم در بيان قصهء آن حضرت است با بلقيس علي بن إبراهيم رحمه اللّه روايت كرده است كه : چون حضرت سليمان بر تخت خود مىنشست ، جميع مرغان كه حق تعالى مسخّر أو گردانيده بود حاضر مىشدند وسايه مىافكندند بر هر كه نزد تخت آن حضرت حاضر بود ، پس روزى هدهد غايب شد از ميان آن مرغان واز جاى آن آفتاب بر دامن آن حضرت تأبيد ، پس به جانب بالا نظر كرد وهدهد را نديد ، چنانچه حق تعالى فرموده است كه وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقالَ ما لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كانَ مِنَ الْغائِبِينَ « 1 » « 2 » يعنى : « جستجو نمود مرغان را ، پس گفت : چيست مرا كه نمىبينم هدهد را بلكه أو غائب است وحاضر نيست » لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذاباً شَدِيداً « البتة أو را عذاب خواهم كرد عذابي سخت » ، مروى است كه : يعنى پرش را مىكنم ودر آفتاب مىاندازم « 3 » ، أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ « يا أو را ذبح مىكنم » ، أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطانٍ مُبِينٍ « 4 » « يا بياورد براي من حجتي قوى وعذرى ظاهر » . فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ « پس مكث كرد اندك زماني كه هدهد پيدا شد » وحضرت سليمان عليه السّلام از أو پرسيد : كجا بودى ؟ فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ

--> ( 1 ) . سورهء نمل : 20 . ( 2 ) . تفسير قمى 2 / 127 . ( 3 ) . مجمع البيان 4 / 218 . ( 4 ) . سورهء نمل : 21 .