ايشان ونشناختن ايشان مرا ، هيچ‌يك از خلق من دنيا را تعظيم نكرد وبزرگ ندانست كه ديده‌اش روشن گردد ونفعي از آن بيابد ، هيچ‌يك از بندگان من دنيا را حقير نشمرده‌اند مگر آنكه منتفع شد از دنيا « 1 » . به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : چون حق تعالى حضرت موسى عليه السّلام را مبعوث گردانيد وأو را برگزيد ، دريا را براي أو شكافت ، بني إسرائيل را از فرعون نجات بخشيد ، ألواح تورات را به أو كرامت فرمود ، گفت : پروردگارا ! مرا گرامى داشتى به كرامتي كه كسى را پيش از من چنان گرامى نداشته‌اى . حق تعالى فرمود كه : اى موسى ! مگر نمىدانى كه محمد بهتر است نزد من از جميع ملائكهء من واز جميع خلق من ؟ حضرت موسى گفت : پروردگارا ! اگر محمد نزد تو گرامىتر است از جميع خلق تو ، آيا در آل پيغمبران كسى گرامىتر از آل من هست ؟ حق تعالى فرمود : اى موسى ! مگر نمىدانى كه فضل آل محمد بر جميع آل پيغمبران مانند فضل محمد است بر جميع پيغمبران ؟ موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! هرگاه آل محمد چنين‌اند ، آيا در ميان امّت پيغمبران امّتى بهتر از امّت من هستند كه ابر را بر ايشان سايه‌افكن گردانيدى ، منّ وسلوى را بر ايشان فرستادى ، دريا را براي ايشان شكافتى ؟ حق تعالى فرمود : اى موسى ! مگر نمىدانى كه فضيلت امّت محمد بر جميع امّتها مثل فضيلت آن حضرت است بر ساير خلق من ؟ موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! چه بودى اگر ايشان را من مىديدم . حق تعالى وحى فرمود : اى موسى ! تو هرگز ايشان را نخواهى ديد ، اين وقت ظهور ايشان نيست وليكن ايشان را در بهشتهاى عدن وفردوس خواهى ديد در حضور محمد كه در نعمتهاى بهشت خواهند گرديد وبه لذّتهاى آن متنعّم خواهند بود ، آيا مىخواهى سخن

--> ( 1 ) . امالى شيخ صدوق 530 ؛ معاني الأخبار 55 .