العلامة المجلسي

774

حياة القلوب ( فارسي )

بني إسرائيل كه همان كتاب بس است از براي پند گرفتن وروشن گردانيدن دل تو از سخن پروردگار عالميان . اى موسى ! هرگاه مرا بخوانى واميدوار رحمت من باشى تو را مىآمرزم هر چند گناهكار باشى ، وآسمان تسبيح مىگويد مرا از ترس من وملائكة از خوف من لرزانند ، زمين مرا تسبيح مىكند براي طمع رحمت من ، همهء آفريدگان تنزيه مىكنند مرا وذليلند نزد من ، بر تو باد به نماز كه آن منزلت عظيم نزد من دارد وآن را عهد محكمى نزد من هست كه هر كه آن را چنانچه بايد به درگاه من بياورد أو را بيامرزم ، وملحق گردان به نماز آن كارى را كه از جملهء شرايط قبول نماز است كه آن زكات قربان است ، از پاكترين ونيكوترين مال وطعام خود بده كه من قبول نمىكنم مگر چيزى را كه حلال ونيكو باشد وبه محض رضاى من بدهند ، مقرون گردان با زكات احسان ونيكى با خويشان خود را بدرستى كه منم خداوند رحمان ورحيم ، ورحم وخويشى را من آفريده‌ام ومقرر گردانيده‌ام به رحمت خود تا به سبب آن به يكديگر مهربانى كنند بندگان من ، ورحم را در قيامت سلطنتى خواهم داد ، هر كه قطع رحم كرده باشد رحمت خود را از أو قطع خواهم كرد ، هر كه پيوند با رحم كرده باشد ونيكى به خويشان خود كرده باشد رحمت خود را به أو پيوند خواهم كرد ، چنين مىكنم با هر كه امر مرا ضايع گرداند . اى موسى ! گرامى دار سؤال‌كننده را هرگاه به نزد تو آيد يا به جوابي نيكو يا به دادنى اندك ، زيرا كه مىآيد به نزد تو كسى كه نه از آدميان است ونه از جنّيان بلكه ملكي چندند از ملائكهء خداوند رحمان كه تو را امتحان كنند كه چگونه صرف مىكنى آنچه را به تو عطا كرده‌ام وچگونه شكر آن را ادا مىكنى وچگونه مواسات مىكنى با برادران مؤمن در آنچه به تو بخشيده‌ام ، وخاشع شو براي من به گريه وتضرع وصدا بلند كن به نالهء خواندن تورات ، بدان كه من تو را به درگاه خود مىخوانم مانند خواندن آقائى كه غلام خود را بخواند براي اينكه أو را به شريف‌ترين منازل برساند وأو را نزد خود بلند مرتبه گرداند ، واين از فضل واحسان من است بر تو وبر پدران گذشتهء تو . اى موسى ! مرا فراموش مكن در هيچ حال وشاد مشو به بسيارى مال زيرا كه فراموشى