من دل را سنگين مىكند ، وبا بسيارى مال بسيارى گناهان مىباشد ، زمين وآسمانها ودرياها همه مطيع وفرمانبردار منند ، نافرمانى من موجب شقاوت انس وجن گرديده است ، منم خداوند رحيم رحمان ورحم كنندهء أهل هر زمان ، شدّت را مىآورم بعد از رخا ونعمت را مىآورم بعد از شدّت ، پادشاهان را بعد از پادشاهان مىآورم ، پادشاهى من برپاست ودائم است وهرگز زوال ندارد ، بر من هيچ چيز در زمين وآسمان مخفى نيست وچگونه پنهان باشد بر من چيزى كه خود أو را آفريده‌ام ، چگونه خاطرت پيوسته متوجه تحصيل ثواب ورضاى من باشد وحال آنكه البتة بازگشت تو بسوى من است . اى موسى ! مرا حرز وپناه خود گردان ، وگنج اعمال صالحهء خود را نزد من گذار واز من بترس واز ديگرى مترس كه بازگشت تو بسوى من است . اى موسى ! رحم كن بر كسى كه از تو پست‌تر است در ميان خلق من ، حسد مبر بر كسى كه از تو بلندتر است زيرا كه حسد حسنات را مىخورد چنانچه آتش هيزم را مىخورد . اى موسى ! دو پسر آدم تواضع كردند نزد من وقرباني به درگاه من آوردند تا فضل ورحمت من شامل حال ايشان گردد ، من قبول نمىكنم مگر از پرهيزكاران وبه اين سبب از يكى قبول نكردم واز ديگرى قبول كردم ، پس آخر كار ايشان به آنجا كشيد كه مىدانى ، پس چگونه اعتماد بر مصاحب ووزير خود مىكنى بعد از آنكه برادر با برادر چنين كند . اى موسى ! تكبر وفخر را بگذار وبه يادآور كه ساكن قبر خواهى شد ، پس اين مانع گردد تو را از شهوتهاى دنيا . اى موسى ! تعجيل كن در توبه وگناه را به تأخير انداز وتأنّى كن در مكث كردن نزد من در نماز واميد از غير من مدار ، مرا سپر خود گردان براي دفع شدتها وقلعهء خود دان براي دفع بلاها . اى موسى ! چگونه خاشع است براي من بنده‌اى كه فضل ونعمت مرا بر خود نداند ؟ چگونه فضل مرا بر خود مىداند وحال آنكه نظر در آن نمىكند ؟ وچگونه نظر در آن مىكند وحال آنكه ايمان به آن ندارد ؟ وچگونه ايمان به آن دارد وحال آنكه اميد ثواب من ندارد ؟ وچگونه اميد ثواب من دارد وحال آنكه قانع شده است به دنيا وآن را مأواى