كنيد وبه اين متمسك شويد تا نجات يابيد ، وشما را به آن حجتي باشد در روز قيامت ورستگارى يابيد كه ايشان وسيله وواسطه‌اند ميان شما وپروردگار شما ، وولايت شما نمىرسد به خدا مگر به ايشان ، پس هر كه اين را بعمل آورد بر خدا لازم است كه أو را گرامى دارد وعذاب نكند ، وهر كه اتيان كند بغير آنچه خدا أو را امر كرده است بر خدا لازم است كه أو را ذليل گرداند ومعذّب سازد . بدرستى كه بعضي از پيغمبران رسالت ايشان مخصوص جمعى بوده است ، وبعضي رسالت ايشان عام بوده است : امّا نوح ، پس فرستاده شده بود بسوى هر كه در زمين بود به پيغمبرى عام ورسالتي شامل . وامّا هود ، پس أو فرستاده شده بسوى قوم عاد به پيغمبرى مخصوص . وامّا صالح ، پس أو فرستاده شده بسوى ثمود كه أهل يك ده كوچك بودند در كنار دريا كه چهل خانه نبودند . وامّا شعيب ، پس أو فرستاده شده بسوى شهر مدين كه أو چهل خانه تمام نمىشد . وامّا إبراهيم ، پس پيغمبرى أو در « كوثاريا » « 1 » بود كه دهى است از دهات عراق ، كه أول امر پيغمبرش در آنجا بود پس از آنجا هجرت كردند از براي قتال ، چنانكه حق تعالى فرموده است كه : إبراهيم گفت : « انّي مهاجر إلى ربّي سيهدين » « 2 » يعنى : « من هجرت‌كننده‌ام بسوى پروردگار خود ، بزودى مرا هدايت خواهد كرد » ، پس هجرت إبراهيم پى قتال بود . وامّا إسحاق ، پس نبوّتش بعد از إبراهيم بود . امّا يعقوب پس نبوّتش در زمين كنعان بود واز آنجا رفت به مصر ودر آنجا به عالم بقا رحلت كرد ، پس بدنش را برداشتند وآوردند به زمين كنعان ودر آنجا دفن كردند ، و

--> ( 1 ) . در مصدر « كوثى ربّا » آمده است . ( 2 ) . در قرآن آية به اين شكل است : إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ ( سورهء صافات : 99 ) ؛ يا إِنِّي مُهاجِرٌ إِلى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( سورهء عنكبوت : 26 ) .