ودر أحاديث وارد شده است كه : مراد از اين روز نحس مستمر ، چهارشنبهء آخر ماه است « 1 » . واز امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : خدا را خانهء بادي هست كه قفل بر آن زده‌اند ، كه اگر آن قفل را بگشايند به هوا برود ونابود گرداند آنچه در ميان آسمان وزمين است ، وفرستاده نشده از آن بر قوم عاد مگر به قدر انگشترى ، وهود وصالح وشعيب وإسماعيل ومحمد صلّى اللّه عليه وآله وسلم به عربى سخن مىگفتند « 2 » . ودر حديث ديگر از آن حضرت منقول است كه : قوم هود به قدرى بلند بودند مانند درخت خرماى بسيار بلند ، يكى از ايشان دست بر كوهى مىانداخت وقطعه‌اى از آن را مىكند « 3 » . واز وهب روايت كرده‌اند كه : آن هشت روز كه باد بر قوم هود وزيد همان ايّام است كه عرب ايّام برد العجوز مىنامند آنها را ، كه در غالب أوقات در همهء بلاد در آن بادهاى تند مىوزد وسرمائى صعب ظاهر مىشود ، وبه اين سبب آنها را نسبت به عجوز داده‌اند كه در ميان قوم عاد پيرزالى داخل زير زمينى شد وباد از پى أو رفت ودر روز هشتم أو را هلاك نمود « 4 » . وحق تعالى در آيات بسيار قصهء قوم هود را بيان فرموده است ، چنانچه در يك جا فرموده است : « فرستاديم بسوى عاد برادر ايشان هود را - يعنى كه از قبيلهء ايشان بود - گفت : اى قوم من ! عبادت كنيد خدا را ، نيست شما را خدائى وآفريننده ومعبودى بغير أو ، آيا نمىپرهيزيد از عذاب أو ؟ گفتند بزرگان واشرافى كه كافر بودند از قوم أو : بدرستى كه ما تو را مىبينيم در سفاهت وبدرستى كه ما گمان مىكنيم تو را از دروغگويان .

--> ( 1 ) . خصال 387 . ( 2 ) . مجمع البيان 2 / 439 . ( 3 ) . مجمع البيان 2 / 437 . ( 4 ) . مجمع البيان 5 / 343 .