العلامة المجلسي
273
حياة القلوب ( فارسي )
واز حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حيض نجاستى است كه خدا زنان را به آن مبتلا گردانيده است ، ودر زمان نوح عليه السّلام زنان در سال يك مرتبه حايض مىشدند تا آنكه در آن زمان هفتصد نفر از زنان از پردههاى خود بدر آمدند وجامههاى معصفر پوشيدند وخود را به زيورها وعطرها آراستند ومتفرق شدند در شهرها ، ودر مجالس مردان حاضر مىشدند وبا ايشان در عيدها جمع مىشدند ودر صفهاى ايشان مىنشستند ، پس خدا مبتلا گردانيد خصوص آن زنان بدكردار را به آنكه در هر ماه يك حيض مىديدند ، پس ايشان را از ميان مردم بيرون كردند وآنها مشغول به حيض خود شدند ، وبه سبب زيادتى خون حيض كه از ايشان جدا شد شهوتشان شكسته شد ، وزنان ديگر باز موافق عادت خود هر سال يك مرتبه خون مىديدند ، پس پسران آن زنان كه در هر ماه حيض مىديدند خواستند دختران آنها را كه در هر سال حيض مىديدند ، پس به يكديگر ممزوج شدند ؛ وچون آنها كه در هر ماه حيض مىديدند حيضشان صافىتر ومستقيمتر بود ، فرزندان از ايشان بيشتر بهم رسيد واز غير ايشان كمتر بهم رسيد ، پس به اين سبب آنها كه هر ماه يك حيض بينند بسيار شدند وآنها كه هر سال يك حيض بينند كم شدند « 1 » . وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون نوح عليه السّلام از كشتى فرود آمد وآب از استخوانهاى كافران دور شد واستخوانهاى قوم خود را ديد ، جزع شديد وغم عظيم أو را طارئ شد ، پس خدا وحى فرمود به أو كه : انگور سياه بخور تا غمت برطرف شود « 2 » . ودر حديث معتبر از آن حضرت منقول است كه : نوح عليه السّلام با قومش در كشتى هفت شبانه روز ماندند وطواف كرد كشتى دور خانهء كعبه وبر جودي - كه فرات كوفه است - قرار گرفت « 3 » .
--> ( 1 ) . علل الشرايع 290 ؛ من لا يحضره الفقيه 1 / 88 . ( 2 ) . محاسن 2 / 363 ؛ كافى 6 / 350 . ( 3 ) . تفسير عياشى 2 / 146 .