فصل هفتم در بيان وفات حضرت آدم عليه السّلام ، ومدت عمر شريف آن حضرت ووصيت نمودن به حضرت شيث عليه السّلام ، وأحوال آن حضرت است به أسانيد صحيحه ومعتبره از حضرت امام محمد باقر وامام جعفر صادق عليهما السّلام منقول است كه حق تعالى عرض كرد بر آدم عليه السّلام نامهاى پيغمبران وعمرهاى ايشان را ، پس رسيد به نام حضرت داود عليه السّلام ، ناگاه عمر أو را چهل سال يافت ، گفت : پروردگارا ! چه بسيار كم است عمر داود ، وچه بسيار است عمر من ! پروردگارا ! اگر من زيادة كنم از عمر خود سى سال بر عمر داود - ودر روايت ديگر شصت سال « 1 » - آيا از براي أو ثبت مىنمائى ؟ پس وحى به آدم رسيد : بلى اى آدم ! گفت : پس من از عمر خود سى سال - يا شصت سال - زياد كردم بر عمر داود ، از براي أو بنويس واز عمر من بينداز . وخدا چنين كرد . پس چون عمر آدم عليه السّلام تمام شد ، ملك الموت براي قبض روح أو نازل گرديد ، پس آدم عليه السّلام گفت كه : اى ملك الموت ! از عمر من سى سال - يا شصت سال - مانده است . ملك الموت گفت : اى آدم ! آيا از براي فرزند خود داود قرار ندادى واز عمر خود نيانداختى در وقتي كه نامهاى پيغمبران از ذرّيّت تو را وعمرهاى ايشان را بر تو عرض

--> ( 1 ) . كافى 7 / 378 .