العلامة المجلسي

156

حياة القلوب ( فارسي )

گذشت وبعضي بعد از اين خواهد آمد . ودر اين قسم أمور ، توقّف كردن أولى است . وبه سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم فرمود : مكث آدم وحوّا در بهشت تا بيرون كردن ايشان را از آن هفت ساعت بود از روزهاى دنيا ، تا آنكه خدا در همان روز ايشان را به زمين فرستاد « 1 » . وبه سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه : شيطان در چهار وقت أنين وناله وفرياد كرد : روزى كه ملعون شد ، وروزى كه به زمين فرستادند أو را ، وروزى كه محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلم مبعوث شد بعد از آنكه مدتها گذشته بود كه پيغمبرى مبعوث نشده بود ، ووقتي كه امّ الكتاب نازل شد ؛ ودو نخير كرد ( وآن صدائى است كه از بيني مىكنند در وقت شادى ولعب ) وقتي كه آدم از شجره خورد ووقتي كه آدم از بهشت به زمين آمد « 2 » . وعلي بن إبراهيم روايت كرده است كه : چون حق تعالى آدم را در بهشت ساكن گردانيد ، گذشت از روى جهالت بسوى آن درخت ، زيرا كه أو را خلق كرده بودند به خلقتى كه باقي نمىماند مگر به امر ونهى وپوشش وخانه ونكاح زنان ، ونمىدانست نفع وضرر خود را مگر آنكه به أو تعليم كنند ، پس شيطان به نزد أو آمد وگفت : اگر تو وحوّا بخوريد از اين درخت كه خدا شما را از آن نهى كرده است ، خواهيد گرديد دو ملك وهميشه در بهشت خواهيد ماند ، وسوگند يادكرد كه من خيرخواه شمايم . پس چون خوردند از آن درخت ، فرو ريخت از ايشان آنچه خدا به ايشان پوشانيده بود از جامه‌هاى بهشت ، پس رو به درختان بهشت آوردند وخود را از برگ آنها مىپوشانيدند « 3 » . وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون بيرون كردند آدم عليه السّلام را از بهشت ، جبرئيل بر أو نازل شد وگفت : اى آدم ! خدا خلق كرد تو را به دست قدرت خود ، ودميد در تو از روح خود ، وبه سجدهء تو آورد ملائكهء خود را ، وبه نكاح تو درآورد حوّا كنيز خود را ، وتو را در بهشت ساكن گردانيد ومباح گردانيد آن را از براي تو ، وخود با تو

--> ( 1 ) . خصال 397 ؛ تفسير عياشى 1 / 35 . ( 2 ) . خصال 263 ؛ قصص الأنبياء راوندى 43 . ( 3 ) . تفسير قمى 1 / 43 .