پيشگفتار اكنون كه نزديك به دوازده قرن از عصر ائمهء معصومين عليهم السّلام مىگذرد ، وعالم در دوران غيبت كبراى حجت خدا وامام دوازدهم بسر مىبرد ، وامّتها در انتظار آن مصلح حقيقي جهان نشسته وچشم به ظهور عدالت‌گستر گيتى مهدى موعود عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف دوخته‌اند ؛ آنچه كه در اين دوران طولانى توانسته است آن خلأ ظاهري را تا حدودي جبران كرده واز گمراهىها وانحرافات وهمچنين از دلهره‌ها ونگرانيها بمقدار زيادى بكاهد وآرامش وسكون را جايگزين اضطراب وتشويش نمايد ، سه عامل بوده است : 1 - قرآن كريم كه انس گرفتن با آن وتلاوتش باعث نشاط روح وروان وشفاى جسم وجان مىگردد وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً « 1 » . 2 - گفتار وسخنان رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلم وائمهء معصومين عليهم السّلام كه در سخن وحديث آنان نوري وجود دارد كه بر اعماق جان انسانها مىتابد وزنگار آينهء دل را مىزدايد « كلامكم نور وامركم رشد » « 2 » . 3 - علماء ودانشمندانى كه در دوران غيبت آمده ومحصول عمر وثمرهء وجود خود را براي آيندگان در قالب تأليفات ونوشته‌ها بجاى گذارده‌اند كه آنان با سيره وروش

--> ( 1 ) . سورهء اسراء : 82 . ( 2 ) . زيارة جامعه .