است وجود ارتباط ميان شيعه و غاليان با جاذبه‌هاى احتمالى موجود در غلات ، مىتوانست كسانى از شيعيان را به سوى غلو بكشاند ، به ويژه كه غاليان به دروغ خود را مرتبط با امامان عليهم السّلام معرفى كرده و در برابر تكذيب امامان ، اظهار مىكردند كه اين تكذيب صرفا از روى تقيه است . اين امر در فريب شيعيان ساده‌دل مؤثر بود . در روايتى مسند از قول امام صادق عليه السّلام آمده كه حضرت با اشاره به اصحاب ابو الخطاب و ديگر غاليان ، به « مفضّل » فرمودند : يا مفضّل ! لا تقاعدوهم و لا تؤاكلوهم و لا تشاربوهم و لا تصافحوهم « 1 » ، اى مفضل ! با غلات نشست و برخاست نكنيد ، با آنان هم غذا نباشيد و همراهشان چيزى ننوشيد و با آنان مصافحه نكنيد . در روايتى ديگر امام بار ديگر همين مسأله را تأكيد كرده فرمود : و أما أبو الخطاب محمد أبى زينب الأجدع ، ملعون و أصحابه ملعونون ، فلا تجالس أهل مقالتهم فإنى منهم برئ و آبائى عليهم السّلام منهم براء « 2 » ، ابو الخطاب و اصحابش ملعونند ، با معتقدين به مرام او همنشين نشويد ، من و پدرانم از او بيزاريم . امام به ويژه نسبت به جوانان شيعه حساسيت زيادترى داشته و مىفرمودند : احذروا على شبابكم الغلاة لا يفسدوهم ، الغلاة شرّ خلق الله ، يصغّرون عظمة الله و يدعون الربوبيّة لعباد الله « 3 » ، دربارهء جوانان خويش از اين كه غلاة آنان را فاسد كنند بترسيد . غلاة بدترين دشمنان خدا هستند ، عظمت خدا را كوچك كرده و براى بندگان خداوند ادعاى ربوبيت مىكنند . توصيهء به عدم همنشينى ، تنها با غلات نبود بلكه امام صادق عليه السّلام شيعيان را از نشست و برخاست با هر اهل بدعتى ، بر حذر مىداشت : و احذر مجالسة أهل البدع فإنها تنبت فى القلب كفرا و ضلالا مبينا ؛ « 4 » از همنشينى با اهل بدعت پرهيز كن ؛ زيرا باعث رشد و نمو كفر و گمراهى آشكار در قلب مىشود . امام براى طرد غلات از جامعهء شيعه ، عقايد آنان را مورد انكار قرار داده و با

--> ( 1 ) . رجال كشى ، حديث 525 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 315 ( 2 ) . الغيبه ص 177 ؛ مستدرك الوسائل ج 12 ص 315 ( 3 ) . الامالى ، شيخ طوسى ، ج 2 ، ص 264 ( 4 ) . مستدرك الوسائل ج 12 ص 315 از مصباح الشريعه ، ص 389