أورع من على بن الحسين » . « 1 » هيچ‌كس را باتقواتر از على بن حسين نديدم . امام در زمان خويش به نامهاى « علىّ الخير » ، « علىّ الأغرّ » و « علىّ العابد » شهرت داشت . « 2 » مالك بن انس نيز بر اين باور بود كه ( در آن زمان ) در ميان اهل بيت رسول الله صلّى اللّه عليه و آله كسى همانند امام سجّاد عليه السّلام نبوده است . « 3 » ابن ابى الحديد درباره‌اش مىگويد : « كان على بن الحسين غاية فى العبادة » . « 4 » آن حضرت را كه اهل سجده بود و آثار آن بر پيشانيش ظاهر بود ، « ذى الثفنات » مىگفتند . « 5 » ابن حبان دربارهء امام سجّاد عليه السّلام مىگويد : و كان من أفاضل بنى هاشم من فقهاء المدينة و عبادهم . . . يقال على بن الحسين سيد العابدين فى ذلك الزمان . « 6 » ابو زهره نيز مىنويسد : « فعلىّ زين العابدين كان إمام المدينة نبلا و علما » . « 7 » آورده‌اند كه وقتى آن حضرت وضو مىگرفت ، رنگ چهره‌اش دگرگون مىشد . وقتى علت را مىپرسيدند ، فرمود : « أ تدرون بين يدى من أريد أن أقوم » ، « 8 » آيا مىدانيد كه در برابر چه كسى مىخواهم بايستم ؟ و گفته شده است كه در وقت نماز چهرهء امام دگرگون شده و رعشه بر اندامش بود . وقتى علت را پرسيدند فرمود : إنى أريد الوقوف بين يدى ملك عظيم . « 9 » در وقت نماز به هيچ چيز توجه نداشت . يك بار در وقت نماز ، دست فرزند امام شكست ، او از درد فرياد مىزد ، شكسته‌بند آوردند و استخوان دست را جا انداخت و فرزند امام از درد فرياد مىكشيد . بعد از آن امام دست بچه را ديد كه به گردنش آويزان است ، در آن وقت بود كه تازه متوجه شد كه دست بچه شكسته است . « 10 » زمخشرى مىگويد : زمانى على بن الحسين عليه السّلام به قصد وضو گرفتن دستش را در آب برد ، در آن حال : ثم رفع رأسه إلى السماء و القمر و الكواكب ، ثم جعل يفكّر فى خلقها

--> ( 1 ) . حلية الاولياء ، ج 3 ، ص 141 ؛ كشف الغمه ، ج 2 ، ص 80 ؛ مختصر تاريخ دمشق ، ج 17 ، ص 236 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 7 ، ص 305 ؛ سير أعلام النبلاء ، ج 4 ، ص 391 ( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 15 ، ص 273 ( 3 ) . تهذيب التهذيب ، ج 7 ، ص 305 ( 4 ) . همان ، ج 1 ، ص 27 ( 5 ) . نك : معجم الادباء ، ج 11 ، ص 103 ( 6 ) . الثقات ، ج 5 ، ص 160 ( 7 ) . الامام الصادق عليه السّلام ، ص 22 ( 8 ) . صفة الصفوة ، ج 2 ، ص 55 ؛ نور الابصار ، ص 127 ؛ طبقات الكبرى ، ج 5 ، ص 216 ؛ الاتحاف ، ص 136 ؛ الفصول المهمة ، ص 201 ؛ العقد الفريد ، ج 3 ، ص 114 ( 9 ) . شرح الاخبار ، ج 3 ، ص 258 ( 10 ) . همان ، ج 3 ، ص 263