قرآن را همواره ميان ما و وسوسه‌ها حجاب گردان تا دلهايمان هميشه پاك بماند ، و بدان وسيله آلودگيهاى قلب ما را شستشو بده و از هر گونه دلبستگيهايى كه بار گناه ما را سنگين كند پاك گردان و امور ما را سر و سامان ده و در هنگام عرضه شدن اعمال نيك و بد تشنگى و عطش ما را كه در اثر هول قيامت به وجود مىآيد فرو نشان و به وسيلهء ايمان به قرآن ، لباس امن و امان در روز ترس و بيم فراوان محشر بر ما بپوشان . . . » ( 1 ) امام عليه السلام در اين بخش از سخنان دلپسند خود به درگاه خداى متعال مىنالد و از او درخواست مىكند تا او را از جمله كسانى قرار دهد كه به ريسمان محكم قرآن كريم چنگ زده و در متشابهات قرآن به او پناه برده‌اند تا آن چه را كه هدف قرآن است بر وى روشن گرداند و از پرتو آن روشنى يابد و از غير قرآن انتظار هدايت و رستگارى نجويد ، همچنان كه از خداى متعال درخواست كرده است تا آن كه قرآن مجيد را وسيله‌اى قرار دهد تا بدان وسيله به بالاترين درجات بندگان مقرّب برسد و نردبانى براى عروج روح او گرداند تا به مرتبهء عالى سلامت و عافيت برسد و موجب رستگارى وى در روز قيامت باشد ، و بدان وسيله بار سنگين گناهان را از دوش او بردارد . و تلاوت قرآن و ژرف‌نگرى در آيات قرآنى را همدم شبهاى تاريك او قرار دهد و بدان وسيله از وسوسه‌هاى شيطان رجيم نگهدارد . اين بود برخى از معانى و محتويات فرازهاى ياد شده . و اينك به بخش ديگرى از اين دعاى شريف گوش فرا مىدهيم : « اللّهمّ صلّ على محمّد و آله و اجبر بالقرآن خلّتنا من عدم الاملاق و سق الينا به رغد العيش و خصب سعة الأرزاق و جنّبنا به الضّرائب المذمومة و مداني الأخلاق و اعصمنا به من هوّة الكفر و دواعي النّفاق حتّى يكون لنا في القيامة الى رضوانك و جنانك قائدا و لنا في الدّنيا عن سخطك و تعدّي حدودك ذائدا و لما عندك بتحليل حلاله و تحريم حرامه شاهدا .