اللّهمّ صلّ على محمّد و آله و هوّن بالقرآن عند الموت على انفسنا كرب السّياق و جهد الأنين و ترادف الحشارج إذا بلغت النّفوس التّراقي و قيل من راق و تجلّى ملك الموت لقبضها من حجب الغيوب و رماها عن قوس المنايا باسهم وحشة الفراق و داف لها من زعاف الموت كأسا مسمومة المذاق و دنا منّا الى الآخرة رحيل و انطلاق و صارت الأعمال قلائد في الأعناق و كانت القبور هي الماوى الى ميقات يوم التّلاق . ( 1 ) « خداوندا بر محمد و آلش درود بفرست ، نيازمنديهاى ما را برآورده ساز تا فقر و مسكنت زياد به ما روآور نشود و زندگانى مرفّه و روزى وسيع را بر ما ارزانى فرما و از اخلاق بد و خسّت و لئامت دور گردان و از سقوط در گودال تاريك كفر و نفاق محفوظ بدار ، تا آن كه در روز قيامت ، قرآن مجيد ما را به سوى بهشت رضوان تو ، سوق دهد و در اين دنيا نيز از خشم و غضب تو و از تجاوز به حدود و احكام تو بازدارد و ما را شاهد و ناظر آن نعمتهاى بىپايان خود گردان كه براى بندگان مؤمنت ذخيره شده و شايسته است كه به خاطر اطاعت از تو تشخيص حلال و حرامت به آنها برسد . ( 2 ) خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست و به بركت اين قرآن در دم مردن سختيهاى جان كندن و رنجهاى طاقت‌فرساى سفر آخرت را بر ما آسان گردان و در آن زمان كه نفسها به شماره مىافتد و جان بر لب مىرسد و ملك الموت براى قبض روح ما از پشت حجابهاى غيبى در پيش ما ظاهر مىشود و تير سهمگين جدايى و فراق را از كمان مرگ به سمت سينهء ما هدف مىگيرد و كاسهء پر از شربت زهرآگين مرگ را به روح ما مىچشاند و بدين وسيله ما را به طرف عالم آخرت حركت مىدهد و روح ما از قيد تن خلاص مىشود در حالى كه اعمال گذشتهء ما را مانند گردنبندى به گردن ما آويخته‌اند ، تا زمانى كه براى حشر و نشر روز رستاخيز عزيمت