و يسّر لي ما احللت بي و طهّرني من دنس ما اسلفت ، و امح عنّي شرّ ما قدّمت ، و اوجدني حلاوة العافية ، و اذقني برد السّلامة و اجعل مخرجي عن علّتي الى عفوك و متحوّلي عن صرعتي الى تجاوزك و خلاصي من كربي الى روحك و سلامتي من هذه الشّدّة الى فرجك انّك المتفضّل بالإحسان المتطوّل بالامتنان الوهّاب الكريم ذو الجلال و الإكرام . » « 1 » « خداوندا همواره از تو در مقابل نعمت سلامتى كه به من داده‌اى سپاسگزارم ، و براى بيمارى كه در بدنم ايجاد مىكنى سپاس مىگويم و نمىدانم خداوندا كدام يك از اين دو حالت سزاوار شكر و سپاس بيشترى است ، آيا حالت سلامتى كه من از نعمتهاى خوب زندگى بهره‌مندم ؟ كه بدان وسيله به من نشاط و شادمانى داده و اين تندرستى مرا به برخوردارى از فضل و كرمت يارى مىكند ؟ و بدان وسيله نيرومندم ساخته و موفّق به اطاعت خود مىگردانى ؟ و يا هنگام بيمارى كه آن نيز لطفى است و بدان وسيله از گناهان قبلى پاك مىشوم و آن گناهانى را كه بر دوش من سنگينى مىكند ، تخفيف مىدهى و در وقت بيمارى به ياد نعمتهاى خود انداخته و گناهم را محو مىكنى و در اوقات بيماريم دو فرشتهء نويسندهء اعمال ، خوبيهايى را در نامهء عملم مىنويسند كه نه به قلبم خطور كرده و نه به زبان آورده‌ام و نه با اعضا و جوارحم انجام داده‌ام بلكه تنها لطف و احسانى است كه از جانب خود بر من ارزانى داشته‌اى . ( 1 ) پس خداوندا بر محمّد و آلش درود فرست و هر چه را كه مورد رضاى توست در نظرم محبوب گردان و رنج و مشقّتى را كه به من مىرسد ، آسان فرما و در اثر تحمّل رنج و زحمت از پليدى گناهان گذشته‌ام پاك ساز و

--> ( 1 ) صحيفهء سجّاديه : دعاى پانزدهم .