آثار آن شرارتهاى قبلى را از من دور كن و بر من لذت سلامتى و عافيت را بچشان و از بيمارى نجاتم ده و به سوى عفو و بخشش خودت رهنمون باش و اين حال بيمارى و افتادگى را وسيلهء آمرزش و گذشت خودت قرار بده و مرا پس از بهبودى از غمهايى كه دارم به ياد ذات پاكت و رحمت واسعهء خودت خلاصى بخش و از اين شدّت و سختى به فرج و گشايشم متحوّل كن و به ساحل تندرستى برسان ، زيرا كه تو صاحب فضل و كرمى و پربخشنده و صاحب احسان و بخششى . » ( 1 ) امام عليه السلام ايمان راستين دارد و بىهيچ ترديدى معتقد است كه تندرستى و سلامتى و بيمارى و مرض ، همهء اينها در يد قدرت خداى متعال است و اوست كه تندرستى و عافيت مىدهد و از بندگان هر كه را اراده كند به بيمارى و درد مبتلا مىكند ، از اين رو امام عليه السلام در هر دو حالت سپاسگزار پروردگار خود مىباشد ؛ در حال سلامتى او را سپاس مىگويد به خاطر آن كه از روزيهاى خوب و پاكيزه او را برخوردار كرده و به او نشاط بخشيده است تا در راه رضاى او بكوشد و نيرو داده تا به طاعت و عبادت او مشغول شود و در اوقات بيمارى او را سپاس مىگويد زيرا كه بيمارى باعث تخفيف گناهان و پاك شدن او از آلودگى به گناه است و هشدارى براى اقدام به توبه و بازگشت به سوى خداست . امام عليه السلام پس از اينها از خداوند درخواست كرده است تا طعم سلامتى و عافيت را به او بچشاند و از غمها و بلاها بر كنار فرمايد و از نعمت فرج و گشايش او را برخوردار سازد . ( 2 ) دعاى امام به هنگام طلب عفو از گناهان از جمله دعاهاى دلپسند امام عليه السلام اين دعاست كه در وقت تقاضاى عفو از گناهان و يا هنگام تضرّع در پيشگاه خدا جهت ناديده گرفتن معايبش - بطورى كه در صحيفه عنوان شده - اين دعا را به شرح ذيل مىخواند :