الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )
290
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي )
على كلّ شيء قدير و ذلك عليك يسير آمين ربّ العالمين . » « 1 » ( 1 ) « خداوندا سه چيز مرا از درخواست و مراجعه به درگاه تو بازمىدارد و از نعمت مناجاتت محروم مىكند ولى يك عامل مرا وادار مىكند ، اما آن سه عامل كه مانع من است اين است كه تو مرا به اطاعت از اوامر خويش دستور دادهاى و من كوتاهى كردهام ، ديگر اين كه مرا از ارتكاب گناهان نهى فرمودهاى و من در ارتكاب آن گناهان شتاب كردهام ، و تو نعمت بىشمارى به من مرحمت كردهاى ولى من در سپاسگزارى از آنها كوتاهى كردهام . اما آن عاملى كه مرا به مسألت از درگاهت وادار مىكند لطف و عنايت تو نسبت به كسانى است كه رو به درگاه تو آورده و با حسن ظن دست نياز به سوى تو دراز مىكنند ، زيرا هر چه به بندگانت احسان كنى همه از فضل و كرم توست و هر نعمتى كه به بندگان مرحمت كنى ، تازه و بىسابقه است ، پس اى خداى مهربان من يكى از آن بندگان هستم كه در پيشگاهت با منتهاى خجلت و سرافكندگى و با حال عجز و فقر و با آوار به اعمال ناروا ايستادهام اعتراف دارم كه تا از گناهان خودم را برى نسازم و خودم را براى آينده به نحوى آماده نكنم كه از سپاس نعمتهايت غفلت نكنم شايستهء احسان تو نيستم ، پس خداوندا آيا اين اعتراف و اقرار خالصانهام به آن اعمال گذشتهام مفيد است يا نه ؟ آيا از نتايج بد آن اعمال نجاتم مىدهد يا نه ؟ و يا آن كه بازهم خشم تو در اثر نافرمانى گذشتهام فرا خواهد گرفت ؟ و بازهم در وقت تقاضا و در اين حال از من ناراضى خواهى بود ؟ خداوندا تو منزّهى ، و من با همهء گناهان و غفلتها از لطف و احسان تو نااميد نيستم زيرا تو در توبه را به روى من باز گذاشتهاى ، بلكه مانند تضرع يك بندهء ذليل كه به خودش ستم كرده و به
--> ( 1 ) صحيفهء سجاديه : دعاى دوازدهم .