الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )

227

حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي )

مسألتي ، و دون كلّ مطلوب اليه وليّ حاجتي ، انت المخصوص قبل كلّ مدعوّ بدعوتي ، لا يشركك احد في رجائي ، و لا يتّفق أحد معك في دعائي ، و لا ينظمه و ايّاك ندائي ، لك يا الهي وحدانيّة العدد ، و ملكة القدرة الصّمد ، و فضيلة الحول و القوّة ، و درجة العلوّ و الرّفعة ، و من سواك مرحوم في عمره ، مغلوب على امره ، مقهور على شانه ، مختلف الحالات ، متنقّل في الصّفات ، فتعاليت عن الأشباه و الأضداد ، و تكبّرت عن الأمثال و الأنداد ، فسبحانك لا إله إلّا انت . » « 1 » ( 1 ) « خداوندا من به خاطر اخلاص خود از همه كس بريده و رو به سوى تو آورده‌ام ، اينك تمام وجودم متوجه به لطف و كرم توست . و من از كسانى كه خود دست نياز به سوى تو دارند رو برگردانيدم و چون دريافتم كه اظهار حاجت به كسانى كه خود نيازمندند دليل بر بىخردى و كج‌انديشى است . پس چه بسيار مردمانى را ديدم اى خداوند بزرگ ! كه از غير تو عزّت خواستند در حالى كه ذليل شدند و از ديگرى ثروت خواستند ، همگى فقير شدند و خواستند به وسيلهء ديگران به مقامات بالا برسند ، پست و حقير شدند ، اين بود كه با مشاهدهء اين آثار دريافتم دورانديشى سزاوار عقل و عبرت گرفتن راه پيروزى و اختيار چنين راهى راه هدايت مىباشد . پس اى مولاى من از همهء اهل عالم تنها از تو درخواست مىكنم و حاجتم را مىطلبم و غير از هر مطلوبى تو خود ولىّ حاجتم مىباشى و قبل از هر مدعوّى تو خود مخصوص دعوت منى ، و در اميدواريم به درگاه احديّتت هرگز شريكى براى تو قائل نيستم و هيچ كس را در دعاى خود شريك تو نمىدانم و ندا و روى دعاى من فقط به سوى توست ، خداوندا همان گونه

--> ( 1 ) صحيفهء سجاديّه دعاى بيست و هفتم .