كه امام زمانش را نشناسد و پس از شناخت او نيز به حضور او نرسد و به احكام دينش آشنا نگردد ، در حالى كه احكام دين و آنچه را كه بدان وسيله خدا را عبادت كند و آنچه را كه باعث خشنودى پروردگار است برسد به او شناسانده است . » امام عليه السلام در اين حديث شريف مبلّغان و دعوت‌كنندگان به سوى خداى تعالى را به كوشش بيشتر براى نجات مردم از معاصى و نافرمانيهاى حق و ترغيب و تشويق ايشان به اطاعت پروردگار وادار فرموده و اين كه مبادا ايشان را از درگاه خدا و از طاعت او دور سازند ديگر اين كه بدانند ، عمل آنان در اين راه از بالاترين و محبوبترين عبادات در پيشگاه خداست . ( 1 ) حكمت در انجيل امام عليه السلام حكمتى درخشان از حكمتهاى انجيل را براى اصحابش نقل كرده و فرمود : « مكتوب في الانجيل ، لا تطلبوا علم ما لا تعملون ، و لما تعملوا بما علمتم ، فإن العلم إذا لم يعمل به لم يزد صاحبه إلا كفرا ، و لم يزدد من اللّه إلا بعدا . » « 1 » « در انجيل نوشته شده است كه در پى دانستن چيزى كه عمل نمىكنيد نرويد و حال اين كه هنوز بدانچه مىدانيد عمل نكرده‌ايد زيرا علم تا وقتى كه بدان عمل نكنند براى صاحبش جز كفر چيزى نيفزايد و جز دورى از خدا چيزى اضافه نكند . » براستى كه امام عليه السلام به عمل توأم با علم دعوت كرده است و اين

--> ( 1 ) اصول كافى .