و او را در روز جنگ احد ، رويدادى است كه عطش يكى از دو سپاه ( يعنى سپاه اسلام ) را بر طرف كرد . « 1 » « 2 » اين بود برخى از القاب امام عليه السلام ، البته القاب ديگرى را نيز نقل كرده‌اند « 3 » كه همگى حكايت از اوصاف و الا و خصلتهاى مهم آن حضرت دارد . ( 1 ) وفات مادر امام اولين گرفتارى كه براى امام عليه السلام پيش آمد و آن در مرحلهء آغازين كودكى آن حضرت بود ، وفات مادر بزرگوارش بود كه پس از ولادت امام در دوران بيمارى زايمان اتفاق افتاد و امام عليه السلام از همراهى مادر محروم ماند . هر چند در آن حالت امام حسين عليه السلام كوشيد تا سوز و گداز و آن تب شديد همسر گراميش شاه زنان را بر طرف سازد اما نتوانست ، حال آن مخدره وخيم شد و بيمارى خيلى زود بر او غلبه كرد و او را پژمرده ساخت و چون كالبدى بىروح در بستر افتاد ، در حالى كه با درد و حسرت ، نگاه‌هاى محبّت‌آميزش را به كودك خردسالش دوخته بود زيرا آن كودك ارجمند از زلال چشمهء عواطف و مهر مادر سيراب نشده بود . آرى تب شدت يافت ، و درد و رنج شديد بر او چيره شد و روزى چند با بيماريهاى سخت ، دست به گريبان بود تا اين كه مرغ روحش همچون ارواح بلند

--> ( 1 ) الاتّحاف بحبّ الأشراف : ص 49 . ملاحظه مىفرماييد كه در اوّل بيت دوم ، ثقل و به اصطلاح عروضى « زحاف » وجود دارد . ( 2 ) - خوانندهء گرامى ملاحظه مىفرماييد كه اين اشعار به انتساب امام سجاد به عجم هيچ ارتباطى ندارد و از خيرتين ، جز امام على و حضرت زهرا عليهما السلام ، در هيچ جا مصداق ديگر به نظر من ، منظور نشده است ، و حديث قبل نيز جاى تأمل است - م . ( 3 ) ناسخ التّواريخ ( احوالات امام سجّاد ( ع ) ) .