به ملكوت اعلا و به پيشگاه خداوند يكتا پرواز كرد . « 1 » و با درگذشت اين بانو صفحهء درخشانى از صفحات فضيلت ، پاكدامنى و حيا و هر آنچه از ادب و كمال مايهء افتخار يك زن است ، درهم پيچيده شد . و خاندان پيامبر ( ص ) با وفات اين بانوى بزرگوار كه نمودار شرف و فضيلت بود ، مصيبت‌زده شد . تشييع با شكوهى در حضور امام حسين عليه السلام و بزرگان اسلام و توده‌هاى مسلمان برگزار شد و پيكر مقدسش را در كوفه به خاك سپردند و امام حسين عليه السلام براى فقدان اين بانوى بزرگوار كه چند روزى بيش با او معاشرت نكرده بود سخت متأثّر شد . امام زين العابدين عليه السلام از مرحلهء آغازين كودكيش به مصيبت مادر دچار شد و اين خود موجبى بود براى غمها و گرفتاريهاى پياپى زيرا كه براى هيچ كسى جز او چنين مصايبى رخ نداده است . ( 1 ) دايهء امام امام حسين عليه السلام به بانوى بزرگوارى از مادر فرزندانش دستور داد تا فرزندش زين العابدين را سرپرستى كند و شير دهد و آن زن صالحه نيز تا جايى كه ممكن بود توجه لازم را داشت و همچون مادر مهربانى كه جگرگوشهء خود را مورد عنايت قرار مىدهد ، توجه مىكرد و امام عليه السلام را در فضاى بىخبرى از مرگ مادرش نگهداشتند و كسى او را از درگذشت مادرش مطّلع نساخت - مگر پس از آن كه بزرگ شد - براى اين كه مبادا دل آن بزرگوار بسوزد و خاطرش آزرده شود . « 2 »

--> ( 1 ) اثبات الوصيّهء مسعودى : ص 143 ، امام زين العابدين : ص 18 . ( 2 ) امام زين العابدين : ص 19 .