فرمود : « اى حضين ! اين پرچم را داشته باش كه به خدا سوگند نه در گذشته و نه در آينده هرگز پرچمى به اهتزاز در نيامده است كه از آن به هدايت نزديكتر باشد ، جز پرچمى كه بر سر حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به اهتزاز در آمده بود » . ( 1 ) در اين باره ، شاعر مىگويد : لمن راية سوداء يخفق ظلها * اذا قيل قدمها حضين نقدما يقدمها للموت حتى يزيرها * حياض المنايا يقطر الموت و الدما « 1 » « آن پرچم سياه‌رنگى كه هر وقت به حضين گفته مىشد آن را به پيش ببر ، آن را پيش مىبرد » . « آن را براى مرگ پيش مىبرد تا به حوضهاى مرگ برساند و از آن ، مرگ و خون بباراند » . ( 2 ) جنگ عمومى هنگامى كه امام ، از صلح ، نااميد شد ، سپاه خود را آماده باشى كامل داد . ياران عايشه نيز چنين كردند ، در حالى كه او را بر شترش « عسكر » سوار كرده و او را در هودج زره پوشانيده‌شده‌اش وارد نموده بودند . ( 3 ) دو لشكر درگير نبردى سهمگين شدند . بعضى از مورخان مىگويند : امام حسين عليه السّلام فرماندهى يكى از لشكرها را بر عهده گرفت و در ميسره جاى داشت و با شجاعت و پايدارى در نبرد شركت نمود « 2 » در حالى كه شتر عايشه - بنا به گفتهء بعضى از كسانى كه در نبرد حاضر بودند - پرچم اهل بصره بود كه به آن پناه

--> ( 1 ) انساب الاشراف 2 / 269 . ( 2 ) سير اعلام النبلاء 3 / 288 .