و در نماز خود آيهء سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ . . . « 1 » را خواند . ( 1 ) اين صحنه‌هاى مضحك ، سبب شد تا مردم ، آنان را به تمسخر گرفته از آنان انتقاد كردند . در اين مورد ، شاعر مىگويد : تبارى الغلامان اذ صليّا * و شحّ على الملك شيخاهما و مالى و طلحة و ابن الزبير * و هذا بذى الجذع مولاهما فامهما اليوم غرّتهما * و يعلى بن منية و لا هما « 2 » « آن دو جوان در نماز به مسابقه اقدام كردند و دو پيرمرد آنان ، بر سر حكومت نزاع داشتند » . « مرا با طلحه و ابن زبير چه باشد كه اين يك در ذى الجذع سرور آنهاست » . « امروز ، مادرشان آنان را فريب داده و يعلى بن منيه ، آنان را ولايت بخشيده است » . ( 2 ) اين حركت ، نشانگر آن است كه آن گروه تا چه حدّ بر سر حكومت و قدرت ، خود را فنا مىساختند در حالى كه هنوز در آغاز راه بودند و اگر موفق مىشدند كه حكومت امام را سرنگون كنند ، آن وقت جبههء جنگ را به روى هم مىگشودند تا زمام امور را به دست گيرند . ( 3 ) فرستادگان امام عليه السّلام به كوفه امام ، فرستادگان خود را به سوى مردم كوفه اعزام نمود و از آنها يارى

--> ( 1 ) معارج / 1 . ( 2 ) الاغانى 12 / 337 .