( 6 ) ( 1 ) امام ، ابعاد اين فداكارى را به شكلى عميق و فراگير ، مورد مطالعه قرار داد و تصميم گرفت با تمام امكانات خود ، وارد نبرد شود و برجسته‌ترين فداكاريها را ارائه دهد تا ضمير انسانى را در امتداد تاريخ ، به لرزه در آورد و اصالت و بينش امّت را در امتداد نسلهاى آينده‌اش ، به آن بازگرداند . . . ( 2 ) امام ، فصلهاى فاجعه ، و فصلهاى فداكارى خود را بر پايه‌هاى محكمى از بينش و ادراك ، برنامه‌ريزى نمود به طورى كه نتايج درخشانى به بار آورد و از جملهء آنها پيروزى مسألهء اسلام و بازگشت حيات دينى ، به شريانهاى امّت و از ميان بردن تخديرى بود كه امويان بر همهء اجزاى آن گسترانيده بودند . ( 3 ) امام - سلام اللّه عليه - تصميم خود را اعلام كرد و فصلهاى فاجعهء جاويدان خود را در بسيارى از مناسبتها بيان فرمود كه بعضى از آنها عبارتند از : 1 - وقتى حضرت در مكّه بود ، در سخنرانى خود كه در آن قيام بر ضد بنى اميّه را اعلام نمود ، از شهادت خود سخن گفت ؛ زيرا در آن سخنرانى آمده بود : « در شهادتى كه به آن خواهم رسيد ، مخيّر گشته‌ام ، گويى پاره‌هاى تنم را مىبينم كه گرگان بيابانها ميان نواويس و كربلا آنها را پاره پاره مىكنند . . . » . آيا در اين سخن ، دليلى بر عظمت عزم و تصميم بر فداكارى وجود ندارد ؟ ! آيا در آن ، خبرى قطعى در مورد شهادت بزرگوارانه‌اش و اينكه در كربلا خواهد بود نيست ؟ و اين كربلاست كه كالبد پاكش را در بر خواهد گرفت . همچنانكه قبلا جدّ و پدرش نيز اين مطلب را اعلام فرموده بودند . ( 4 ) 2 - امام بزرگوار ، از فجايع دردناك و مصيبتهاى فاجعه‌آميزى كه از قتل ، آوارگى و اسيرى بر اهل بيتش خواهد گذشت ، سخن گفت و آن ، هنگامى بود كه