و ارزشهاى آن مىباشد و در برابر جدش حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز در مورد رعايت اصلاحات اجتماعى و صيانت اسلام از تباهى تباهكاران و حيله‌هاى فاجران ، مسئوليت داشت كه آن حضرت - سلام اللّه عليه - اين مسئوليت عظيم و آنچه را كه وظيفه بر عهده‌اش قرار مىداد ، در سخنرانى خود ، خطاب به حرّ و يارانش از پليس ابن زياد ، اعلام فرمود و گفت : « اى مردم ! رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هر كس سلطان ستمكارى را ببيند كه حرام خدا را حلال گردانيده و عهد او را شكسته و مخالف سنّت رسول خدا باشد و ميان بندگان خدا به گناه و تعدى عمل كند و با كردار و گفتار ، در برابر او نايستد ، بر خداوند خواهد بود كه او را به آن جايى كه او وارد مىشود ، واردش نمايد . . . » . وظيفهء شرعى - بنا به آنچه بيان فرمود - بر او واجب مىساخت كه به مبارزه با ظلم و مخالفت با ستم ، برخيزد و بر دست تجاوزكاران و ظالمان ، ضربه بزند . ( 1 ) 2 - اعلام انقلاب نمايد و خود و اهل بيت و شيعيان خود را قربانى كند ، در حالى كه به عدم موفقيّت انقلاب خود ، يقين داشته باشد ؛ زيرا آن حضرت ، اوضاع اجتماع را بررسى كرده و دانسته بود كه دين ، حرفى بر زبانهاى مردم است ولى آن حضرت يقين داشت كه فداكاريش براى مسلمين ، خير فراگيرى به بار خواهد آورد ؛ زيرا ارادهء آنان آزاد خواهد گشت و به سوى ميدانهاى جهاد ، خواهند شتافت ، و پرچمهاى آزادى را برمىافرازند و جبّاران ستمگر بنى اميه را از تختهاى سلطنتشان به سوى گورهايشان خواهند كشيد . آن حضرت ، اين راه درخشان را با همهء فجايع و بلاهايش - كه هيچ موجود زنده‌اى آنها را تحمل نمىكند - برگزيد .