خداى تعالى ميان سخن بلقيس . ( 1 ) و مانند گفتار خداوند با عزت است : فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ « 1 » كه تقدير آن اين است كه : « أ فلا اقسم بمواقع النّجوم انّه لقرآن عظيم » و آنچه ميان آنهاست ، استطراد بر استطراد است و اين امر در كتاب ، سنّت ، كلام عرب و غير آنها از مبلّغان ، فراوان ديده مىشود . ( 2 ) آيهء تطهير از اين قبيل است كه به صورت مستطرده ( عارضى ) در ميان آيات زنان آمده كه به سبب استطراد آن مشخص گرديد كه خطاب خداوند به آنان با آن اوامر ، نواهى ، نصايح و آداب نبوده است مگر بخاطر عنايتى كه خداى تعالى نسبت به اهل بيت ( يعنى آن پنج تن ) داشته تا مبادا ( هر چند از جهت همسران پيامبر ) ملامتى به آنها برسد و يا اينكه ( و لو به واسطه ) امرى ناخوشايند به آنان نسبت داده شود و يا اينكه منافقان را بر آنها ( هر چند به سبب آن همسران ) راهى باشد و اگر اين استطراد نمىبود آن نكته با ارزش و گرانمايه حاصل نمىشد كه بلاغت ذكر حكيم به آن عظمت يافت و اعجاز شگفت‌انگيزش كامل گشت ، آن گونه كه پنهان نباشد « 2 » . ( 3 ) نظر « امام شرف الدين » ، نظرى محكم و استوار است كه تأويل متأولان را قطع كرد و خيالات معاندان را نابود ساخت و به وسيلهء آن ، حجت را بر مخالفان تمام نمود . ( 4 ) دلالت آيهء تطهير بر عصمت اين آيه به وضوح ، بر عصمت پنج تن اهل بيت عليهم السّلام دلالت دارد ؛ زيرا

--> ( 1 ) واقعه / 75 - 77 « سوگند به مواقع نزول ستارگان ( يا آيات كريمهء قرآن ) و اين قسم اگر بدانيد بسيار سوگند بزرگى است كه اين قرآن بسيار كتابى بزرگوار و سودمند و گرامى است » . ( 2 ) الكلمة الغراء فى تفضيل الزهراء عليها السّلام ، ص 196 - 197 .