وى قدّس سرّه گفته : در رد آن ، ما را چند وجه مىباشد : ( 1 ) اوّل اينكه : اين اجتهادى است در مقابل نصوص صريحه و احاديث متواتر صحيح . ( 2 ) دوّم اينكه : اگر آيهء شريفه اختصاص به همسران داشت ، آن گونه كه اينها ادعا نموده‌اند ، خطاب در آيه به نحوى مىبود كه براى اناث مناسبت داشت و خداى تعالى مىفرمود : « عنكن و يطهركن » ، همان‌گونه كه در آيات ديگر ديده مىشود و مذكر آوردن ضمير خطاب در آيه ، بدون اينكه در آيات ديگر زنان ، چنين باشد ، براى ردّ گمراه‌سازى آنان كفايت مىكند . ( 3 ) سوّم اينكه : در كلام بليغ ، استطراد و اعتراض داخل مىشود و آن عبارت از اين است كه جمله‌اى عارضى ميان سخن متناسق وارد مىگردد همچون قول خداى تعالى است در حكايت گفتار عزيز به همسرش ، آنجا كه به وى مىگويد : . . . إِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هذا وَ اسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ . . . « 1 » كه جملهء : ( يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هذا ) ميان دو خطاب وى به او ، مستطرد است ، آن گونه كه مىبينى . ( 4 ) و همانند گفتار بارى تعالى است : . . . إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً وَ كَذلِكَ يَفْعَلُونَ وَ إِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَناظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ « 2 » كه گفتهء : ( وَ كَذلِكَ يَفْعَلُونَ ) جمله‌اى است عارضى از سوى

--> ( 1 ) يوسف / 28 - 29 « چون شوهر ديد كه پيراهن از پشت دريده است ، گفت : اين ( شكوه و تظاهر به عفت و تهمت بر ديگرى بستن ) از مكر شماست كه مكر و حيلهء شما زنان بسيار بزرگ و حيرت‌انگيز است . شوهر كه حقيقت را دريافت يوسف را گفت اى پسر ! از اين درگذر ( يعنى قضيه را از همه پنهان دار ) و زن را گفت از گناه خود توبه كن » . ( 2 ) نمل / 34 - 35 « ( بلقيس ) گفت : پادشاهان چون به ديارى حمله آرند ، آن كشور را ويران سازند و عزيزترين اشخاص مملكت را ذليل‌ترين افراد مىگيرند و رسم و سياستشان بر اين كار خواهد بود . حال من هديه‌اى بر آنان بفرستم تا ببينم فرستادگانم از جانب سليمان پاسخ چگونه بازآرند » .