( 1 ) امام ، سياست خود را بر اين اخلاق بنا كرد ، سياستى كه در دنياى اسلام درخشيد و سبب جاودانگى آن حضرت و افتخار انسانيت به حضرتش در همهء نسلها و زمانها گرديد . ( 2 ) در اينجا سخن ما در مورد نمونه‌هاى عالى در سياست امام به پايان مىرسد ، سياستى كه بدون شك ، اهداف اصيلى را در نظر داشت كه اسلام آنها را شعار خود قرار داده بود ، ولى آن نسل ، آنها را نمىشناخت ، زيرا به تبعيض و بهره‌كشى عادت كرده بود و لذا آن سياست ، توفيقى به دست نياورده بود . ( 3 ) همراه با امام حسين عليه السّلام عواطف امام امير المؤمنين عليه السّلام با عواطف فرزندش حسين آميخته گرديد و جانش با جان او همنوا گشته بود تا جايى كه تصويرى بىمانند از آن حضرت گشت كه واقعيت و هدايت او را حكايت مىكرد . ( 4 ) امام ، همهء ذاتيات خود را بر جان فرزندش حسين نثار كرد و محبت و اخلاصش را به دو بخشيد و او را با برجسته‌ترين حكمتها و آداب ، آراسته ساخت و محبت عظيم وى نسبت به او تا بدانجا بود كه به وى اجازه نمىداد در عمليات جنگى در جريان جنگ صفين وارد شود ، همچنانكه به برادرش حسن نيز اجازهء اين كار را نمىداد تا مبادا نسل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله قطع شود . ( 5 ) ارزشهاى والاى امام و ديگر جهت‌گيريهاى فكريش در جان حسين ، نقش بسته و آن حضرت همچون پدرش در مبارزه با ظلم و باطل و مبارزه با جور و ستم بود و در راه حق و عدالت و پايه قرار دادن آن در همهء مسائل اصلاح و نيكى ، از خودگذشتگى نشان مىداد .