الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسين محفوظى اهوازى )
299
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
يرون لهم فضلا على الناس واجبا * سفاها و حق الهاشميين اوجب « 1 » « با حق شماست كه قريش رهبر ما شدند و با هر كلمهاى از آنان دو پشته سوار مىشويم » . « و گفتند ما آن را به پدر و مادرمان ارث دادهايم در حالى كه نه مادر و نه پدر آن را از آنها ارث نبردهاند » . « براى خود بر مردم حقى را بىخردانه واجب مىبينند در حالى كه حق هاشميان ، واجبتر است » . ( 1 ) امام عليه السّلام در حديثى ، از شدت نزديكى خود نسبت به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و بعضى از موهبتهايش سخن گفته و فرموده است : « به خدا قسم من برادر ( يعنى برادر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ) ، ولى ، عموزاده و وارث علم او هستم ، پس چه كسى از من نسبت به او شايستهتر باشد ؟ . . . » . آن قوم ، در پى طمعها و هواهاى خود رفتند و براى رسيدن به قدرت و دستيابى به امتيازات آن ، يكديگر را هلاك نمودند و از آنچه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنها را بدان ملزم ساخت از تمسك به عترتش و عدم تقدم بر آنها و وجوب مراعات آن در هر چيزى ، روى گردانيدند . ( 2 ) بيعت با ابو بكر ابو بكر ، در سخنرانى گذشتهاش موفق شد و به وسيلهء آن ، وضعيت موجود را در اختيار گرفت ؛ زيرا در آن سخنرانى ، انصار را ستود و جهاد
--> ( 1 ) الهاشميات ، ص 31 - 33 .