امر ، سه روز پيش از وفات آن حضرت بود ، آنجا كه به وى فرمود : « اى پدر دو ريحانهء من ! تو را از دنيا در مورد دو ريحانه‌ام سفارش مىكنم كه به زودى دو ركن تو فرو مىريزد و خداوند خليفهء من بر تو باشد . . . » . ( 1 ) هنگامى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در گذشت ، على عليه السّلام گفت : « اين يكى از دو ركنى است كه رسول خدا به من فرمود » . هنگامى كه حضرت فاطمه درگذشت ، على عليه السّلام گفت : « اين ركن دوم است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به من فرمود » « 1 » . ( 2 ) سوز و گداز پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى حسين عليه السّلام زمانى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از سختى درد و شدت احتضار رنج مىبرد ، حضرت حسين عليه السّلام به سوى جدش شتافت و هنگامى كه پيامبر او را ديد ، بر سينه‌اش فشرد و دردهاى بيمارى را فراموش كرد و فرمود : « مرا با يزيد چه باشد ، خداوند او را بركت ندهد ، خداوندا ! يزيد را . . . » . ( 3 ) سپس براى مدتى طولانى بيهوش شد و وقتى كه به هوش آمد ، حسين را فراوان مىبوسيد و در حالى كه اشك از چشمانش سرازير بود ، مىفرمود : « مرا با قاتل تو جايى در برابر خداى عز و جل باشد » « 2 » . فاجعهء حسين عليه السّلام در برابر جدش رسول خدا در ساعات آخر زندگيش ، مجسم گرديد و بر دردها و غمهايش افزود .

--> ( 1 ) صدوق ، امالى ، ص 119 . ( 2 ) شيخ عباس قمى ، نفس المهموم ، ص 29 - 30 به نقل از ابن نما حلى ، مثير الاحزان ، ص 22 .