به امام پيدا ميكردم و بعد در محيط تحصيلى كه سر و كارى بمطالعهء تاريخ پيدا كردم دريافتم كه حسن ( ع ) بدرستى هنوز شناخته نشده و در برابر اخلاص گدازنده‌اى كه به پيشگاه برادرش حسين ( ع ) ابراز مىشود اين سبط اكبر كه خود حسين ( ع ) فرمود : برادرم از من بهتر بود ، شرح حالش در انزواى تاريخ قرار گرفته و نقش عظيمى كه در ايجاد انقلاب كربلا داشته و فداكاريها و رنجها و تلخىهاى زندگانيش تقريبا از ياد رفته و حتى در همين محيط شيعه غير از سالى دو روز كه مربوط به ميلاد و شهادت اوست ، سخنى از فضائلش كمتر بميان مىآيد . اسف اينكه زبانهاى غرض‌آلود و ناپاك هم در صدد جسارت بمقام والايش بر مىآيند و تهمتهائى ناروا بمقام ارجمند آسمانيش وارد مىسازند ، از جمله بهنگامى كه در دانشگاه مشهد تحصيل ميكردم ، مردى كه استاد تاريخ بود بچنين جسارتى زبان مىگشود و دل ما را مىآزرد . قضا را روزى به محضر روشن پيشوا و مربى علمى و روحانيم حضرت آية اللّه حاج سيد هادى ميلانى كه خدايش عمر دراز و توفيق محتوم فرمايد ، رسيدم و ايشان كتاب « حياة الحسن » نوشته محقق و مؤلف ارجمند شيعى مذهب « باقر شريف قرشى » مقيم نجف را به من دادند و فرمودند : ميخواهم اين كتاب را به فارسى برگردانى ، ارادت من بمقام حضرت مجتبى ( ع ) و قضاوت غلطى كه دربارهء حضرتش پديد آمده بود و فرمان مرجعيت روحانى باعث شد كه دست به كار اين اقدام شوم . قسمتى از اين كتاب را به عنوان پايان نامهء تحصيلى دانشكده ترجمه و تقديم كردم كه خوشبختانه با حسن قبول مواجه شد ، ولى افسوس كه