پيغمبرى ياد كنند ، پس طوبى براى تو باد اى محمّد و براى امّت تو « 1 » . در حديث معتبر ديگر روايت كرده است كه گروهى از يهود به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمدند و سؤال كردند كه : به چه سبب تو را محمّد و احمد و ابو القاسم و بشير و نذير و داعى ناميده‌اند ؟ فرمود كه : مرا « محمّد » ناميده‌اند براى آنكه من ستايش كرده شده‌ام در زمين ؛ و « احمد » ناميدند از براى آنكه مرا ستايش مىكنند در آسمان ؛ و « ابو القاسم » ناميدند براى آنكه حق تعالى در قيامت بهشت و جهنّم را به سبب من قسمت مىنمايد ، پس هر كه كافر شده است و ايمان به من نياورده است - از گذشتگان و آيندگان - به جهنّم مىفرستد ، و هر كه ايمان آورد به من و اقرار نمايد به پيغمبرى من او را داخل بهشت مىگرداند ؛ مرا « داعى » خوانده است براى آنكه مردم را دعوت مىكنم به دين پروردگار خود ؛ و مرا « نذير » خوانده است براى آنكه مىترسانم به آتش هر كه نافرمانى من كند ؛ و « بشير » ناميده است براى آنكه بشارت مىدهم مطيعان خود را به بهشت « 2 » . و در حديث موثّق روايت كرده است كه حسن بن فضّال از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيد كه : به چه سبب حضرت رسالت پناه را ابو القاسم كنيت كرده‌اند ؟ فرمود كه : زيرا كه فرزند او قاسم نام داشت ، حسن گفت كه : عرض كردم كه : آيا مرا قابل زياده از اين مىدانى ؟ فرمود كه : بلى مگر نمىدانى كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه : من و على هر دو پدر اين امّتيم ؟ گفتم : بلى ، فرمود كه : مگر نمىدانى كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پدر جميع امّت است ؟ گفتم : بلى ، فرمود كه : مگر نمىدانى كه على قسمت كنندهء بهشت و دوزخ است ؟ گفتم : بلى ، فرمود كه : پس پيغمبر پدر قسمت كنندهء بهشت و دوزخ است ، و به اين سبب حق تعالى او را به ابو القاسم كنيت كرده است ، گفتم : پدر بودن ايشان چه معنى دارد ؟ فرمود كه : يعنى شفقت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نسبت به جميع امّت خود مانند شفقت پدران است بر فرزندان ، و على بهترين امّت آن حضرت است ، همچنين شفقت على بعد از آن حضرت براى امّت مانند شفقت آن حضرت بود زيرا كه او وصى و جانشين و امام و پيشواى امّت بود بعد از آن حضرت ، پس به اين سبب فرمود كه : من و على هر دو پدران

--> ( 1 ) علل الشرايع 127 ؛ معانى الاخبار 50 . ( 2 ) امالى شيخ صدوق 158 .