تن از بندگان صالح ما بودند و به آن دو خيانت ورزيدند . و آنها نتوانستند از زنان خود دفع عذاب كنند و گفته شد : با ديگران به آتش درآييد » . ( تحريم / 10 ) . ابراهيم شيخ الانبياى بنى اسرائيل بود و همهء پيامبران پس از او و از جمله پيامبران مرسل از نسل او بودند : « ما نوح و ابراهيم را به رسالت فرستاديم ، و در ميان فرزندانشان نبوّت و كتاب نهاديم » ( حديد / 26 ) . اما پدر ابراهيم بت‌پرستى لجوج و آزار دهندهء معترفان به يكتايى خدا بود . به طورى كه پيشتر گفته شد ابراهيم بر اساس قولى كه به او داده بود در آغاز برايش طلب آمرزش كرد اما بعدا از او كناره گرفت . چون خدا ابراهيم را به امامت امتش برگزيد ، ابراهيم از پروردگارش درخواست كرد كه اين شرف و افتخار را به فرزندان او نيز ارزانى فرمايد : « و پروردگار ابراهيم او را به كارى چند بيازمود و ابراهيم آن كارها را به تمامى به انجام رسانيد . خدا گفت : من تو را پيشواى مردم گردانيدم . گفت فرزندانم را هم ؟ گفت : پيمان من ستمكاران را در بر نگيرد » ( بقره / 124 ) . از اين رو پيمان خدا فقط شامل عادلان از فرزندان ابراهيم مىشد . خداوند پسر او اسحاق و نوه‌اش يعقوب را به او داد كه آنان به نبوّت مبعوث شدند : « چون از آنها و آنچه جز خداى يگانه مىپرستيدند كناره گرفت ، اسحاق و يعقوب را به او بخشيديم و همه را پيامبرى داديم . و رحمت خويش را به آنها ارزانى داشتيم و سخن نيكو و آوازهء بلند داديم » ( مريم / 49 - 50 ) . « و اسحاق و يعقوب را به او بخشيديم و در فرزندان او پيامبرى و كتاب نهاديم و پاداشش را در دنيا داديم ، و او در آخرت از صالحان است » ( عنكبوت / 27 ) . هنگامى كه فرشتگان ابراهيم را به تولّد قريب الوقوع پسرش اسحاق و پس از او نوه‌اش يعقوب مژده دادند ، همسرش ساره با توجه به سنّ زيادش در اين خبر خوش ترديد داشت ، اما فرشتگان مقام والاى شوهرش ابراهيم را به ياد او آوردند : « و زنش كه ايستاده بود ، خنديد . فرشتگان او را به اسحاق بشارت دادند و پس از اسحاق به يعقوب . زن گفت : واى بر من ، آيا در اين پيرزالى مىزايم و اين شوهر من نيز پير است ؟ اين چيز عجيبى است . گفتند : آيا از فرمان خدا تعجب مىكنى ؟ رحمت و بركات خدا بر شما اهل اين خانه ( اهل البيت ) ارزانى باد . او ستودنى و بزرگوار است » ( هود / 71 - 73 ) . منظور از اهل بيت در اين آيه البتّه خاندان ابراهيم پيامبر است كه ساره وابسته سببى اين خاندان