كنيزكان كاخهاى سلاطين بنى عباس پر از كنيزكانى بود كه از نواحى مختلف كشور جذب شده بود ، از جمله متوكل عباسى چهار هزار كنيز داشت كه با همهء آنها نزديك بود [ 1 ] اما يكى از آنها را بسيار دوست مىداشت و تاب جدايى او را نداشت ، همين كنيز روزى آمد و در برابر متوكل ايستاد ، در حالى كه روى گونه‌اش با مشك كلمهء « جعفر » - نام متوكل - را نوشته بود ، متوكل نگاهى به او كرد و اين اشعار را خواند : و كاتبة بالمسك فى الخدّ جعفرا * بنفسى خط المسك من حيث اثر لئن اودعت سطرا من المسك خدها * لقد اودعت قلبى من الحبّ أسطر [ 2 ] « نويسنده‌اى كه در گونه‌اش نام جعفر را با مشك نوشته است فدايش شوم خط مشك چقدر مؤثر است ! اگر او يك سطر از مشك گونه‌اش را به امانت دهد ، بيقين چندين سطر از محبت قلب مرا به امانت گرفته است . » طبيعى است كه به اين كنيزكان ميليونها دينار از بيت المسلمين مىبخشد و به همين دليل و در نتيجهء اين قبيل تصرّفات بىحساب بود كه اقتصاد عمومى دچار ضعف و سستى شده بود . متوكل و ديگر خلفاى عباسى كاخهاى مجللى درست كرده بودند كه نظير آنها در سراسر كشور نبود ، متوكل كاخى در كشتى ساخته بود كه بحترى در وصف آن مىگويد : غنينا على قصر يسير بفتية * قعود على ارجائه و قيام تظل البزاة البيض تخطف حولنا * جا جيء طير فى السماء سوام تحدر بالدراج من كل شاهق * تخضبه أظفارهن دوام فلم أر كالقا طول يحمل ماؤه * تدفق بحر بالسماحة طام

--> [ 1 ] سير اعلام النّبلاء : 8 / 153 ، تاريخ خلفا : ص 349 ، اخبار الدّول : ص 116 . [ 2 ] سير اعلام النّبلاء : 8 / 153 .