« در پيش تو دو راه مختلف است : يكى راست و ديگرى كج ، تو بنگر كه به كدام راه مىروى ؟ هان اى مردم براستى كه شما نسبت به خاندان پيامبر خدا زياد زيان رسانديد پس بترسيد و بيمناك باشيد آيا در هر زمانى بايد يكى از فرزندان پيامبر خدا كشته شود و در خون پاكش بغلتد ؟ آيا شما دين خود را دربارهء آنها به بدترين زمامداران مىفروشيد به خدا كه نزديك است دين خدا تباه گردد ؟ . » ابن رومى در شعر دلنشين خود كه از جمله گنجينه‌هاى ادبيات عرب است سخن را دربارهء مصيبت قتل يحيى ادامه مىدهد كه امّت رهبر و زمامدار و منتقمى را از دست داده همچنان كه به ذكر بديهاى بنى عباس مىپردازد كه روى تاريخ اسلام را سياه كردند . به هر حال ، قتل يحيى از رويدادهاى مهم آن زمان بود و با قتل او حرمت پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - را دربارهء اولادش كه قرآن مجيد دوستى آنان و ولايتشان را اجر و مزد پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - در برابر رنجهايى كه در انجام رسالتش متحمل شد ، قرار داده است ، از ميان بردند . ويران كردن قبر امام حسين از فاجعه‌هاى هولناكى كه در آن زمان بر سر مسلمين آمد ، اقدام متوكل طاغوت بر ويران ساختن قبر امام حسين عليه السّلام بود زيرا كه اين قبر راز و رمز كرامت انسانى و تمام فضيلتهاى عالم و هر نوع ارزش والايى را كه در نظر انسانها محترم است ، مىباشد . آتش خشم متوكل هر چه بيشتر شعله‌ور مىشد وقتى كه مىشنيد ، مردم براى رفتن به زيارت قبر ريحانهء رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و سيد جوانان