4 - گذشت و چشم‌پوشى از ستمگران و متجاوزان به حقّش . 5 - خشم گرفتن او بر تبهكاران و بىدينان . 6 - خوددارى امام از حقّ خلافت خويش ، كه انگيزهء اين خويشتن‌دارى ترس و ناتوانى نبود ، بلكه تنها مصالح عاليهء اسلام بود و بس . امام هادى عليه السّلام دنبالهء بيان صفات جدش على عليه السّلام را چنين ادامه مىدهد و مىگويد : « لا تحفل بالنوائب ، و لا تهن عند الشدائد ، و لا تحجم عن محارب أفك . . . » « و در سختيها و شدايد روزگار باكى نداشتى و در مشكلات سستى به خود راه نمىدادى ، و از جنگها - در راه اسلام - بازنايستادى . . . » براستى از برجسته‌ترين صفات امام عليه السّلام آن بود كه وى چون كوهى استوار بود كه به هيچ تندبادى نمىلغزيد ، و از سختيهايى كه به او رو مىآورد باكى نداشت همچنان كه از جنگهاى دشمنان و مخالفان بازنمىايستاد . . . و باز امام هادى عليه السّلام ، صفات جدّش را بيان مىكند و خطاب به آن بزرگوار مىگويد : « و أنت القائل : لا تزيدنى كثرة الناس حولى عزّة ، و لا تفرّقهم عنّى وحشة ، و لو أسلمنى الناس جميعا . . . » « . . . و تو بودى كه گفتى ، نه اجتماع مردم در اطراف من باعث عزّت و بزرگى من مىشود و نه تفرقهء مردم از اطراف من باعث وحشت و نگرانى من مىگردد در حالى كه تمام مردم نيز مرا واگذارند . . . » پديدهء ديگرى از صفات امام امير المؤمنان عليه السّلام ، تمسّك آن حضرت به حق و عدالت است كه به هيچ چيز ديگر از مظاهر فريبنده دل نبسته بود ، نه اجتماع توده‌ها در اطرافش باعث فزونى عزّت و بزرگى بود ، همچنين نه پراكنده شدن آنان از پيرامون آن بزرگوار باعث فزونى وحشت و نگرانى ،