اللهمّ : لك الحمد حمدا فيما آتيته إلى إحسانك عندي ، و إفضالك علىّ ، و تفضّلك إيّاى على غيرى ، و لك الحمد على ما سويت من خلقى ، و أدّبتنى فأحسنت أدبى منّا منك لا لسابقة كانت منّى ، فأىّ النعم يا ربّ لم تتّخذ عندي ، و أى الشكر لم تستوجب منّى ، رضيت بلطفك ، و بكفايتك من جميع الخلق خلقا . يا ربّ أنت المنعم علىّ ، المحسن ، المتفضّل ، الجميل ، ذو الجلال و الإكرام ، و الفواضل و النعم العظام ، فلك الحمد على ذلك ، يا ربّ لم تخذلنى فى شديدة ، و لم تسلمنى بجريرة و لم تفضحنى بسريرة ، لم تزل نعماؤك عند كلّ عسر و يسر أنت حسن البلاء و لك عندي قديم العفو . بار خدايا سپاس تو را در خوشيها و ناخوشيها و در سختى و آسانى ، و در سلامتى و گرفتارى ، در طول سالها و روزگاران ، و تو را سپاس مىگويم به خاطر نعمتهاى باطنى و ظاهرى كه بر من داده‌اى و هم اكنون از آنها برخوردارم ، و مرا برترى و شرف دادى و كرامت دادى ، و به دينت هدايتم فرمودى ، تو را چنان سپاسى كه هيچ وصف‌كننده‌اى نتواند توصيف كند و هيچ سخن گوينده‌اى به آن نرسد . بار خدايا تو را به خاطر نيكيهايى كه به من كرده‌اى و من برخوردارم ، و نعمتهايى كه به من داده‌اى و برترى دادنت مرا بر ديگرى سپاس مىگويم و به خاطر آن كه استوار آفريدى و به لطف خود ، مرا نيكو ادب كردى ، نه براى سابقه‌اى از من ، پس خدايا كدام نعمتى است نزد من كه تو مرحمت نكرده‌اى و كدام شكر است كه تو استحقاق آن را ندارى ؟ از لطف تو و به عنوان فردى از مخلوقات تو خشنودم . خدايا تويى كه بر من نعمت دادى ، احسان كردى ، عنايت دارى تو داراى صفت جمال و صاحب جلال و بخشش و الطاف و نعمتهاى بزرگى ، پس تو را به خاطر همهء اينها سپاس مىگويم ، اى پروردگار مرا در حالت سختى تنها مگذار و به خاطر گناه و معصيتى رها مساز و راز مرا فاش مكن و نعمتهايت را در وقت هر سختى و آسانى زوال مياور تو نيك آزمايش مىكنى