مجازات كردن او عاجز است و نمىتواند او را به پيروى فرمان خود وادار سازد و اثبات عجز خدا ، با قدرت و خدايى خداوند منافات دارد و باعث بطلان امر و نهى و پاداش و كيفر الهى مىگردد و مخالف با آيات قرآن است كه مىفرمايد : « خداوند كفر را براى بندگانش نمىپسندد و اگر سپاسگزارى كنيد ، از شما آن را مىپسندد . » [ 1 ] « از خداوند ، آن طور كه شايسته است بپرهيزيد ، و نبايد غير مسلمان ، بميريد . » [ 2 ] و مىفرمايد : « من جن و انس را نيافريدم ، مگر آن كه مرا بپرستند ، من نخواستم تا آنان به من روزى دهند ، و نخواستم مرا طعام دهند . » [ 3 ] و فرموده است : « خدا را بپرستيد و چيزى را شريك او قرار ندهيد . » [ 4 ] و باز فرموده است : « از خدا اطاعت كنيد و از رسول خدا اطاعت كنيد و در حالى كه - سخنان او را - مىشنويد از او روى برنگردانيد . » [ 5 ] بنابراين هر كس تصور كند كه خداى متعال ، امر و نهيش را به بندگانش واگذارده است عجز و ناتوانى خدا را ثابت كرده و بر او لازم دانسته است كه هر كار خوب و بد آنان را بپذيرد و امر و نهى و وعد و وعيد خدا را باطل شمرده است بدين جهت است كه مىگويد ، خداوند همهء كارها را به او واگذارده تا موافق خواست خودش عمل كند ! و اگر خواست كافر باشد و يا مؤمن ، كسى مانع او نيست و ممنوعيّتى ندارد ، به اين ترتيب ، هر كس به اين معنى معتقد به تفويض باشد براستى آن چه را كه از وعد و وعيد

--> [ 1 ] سورهء زمر / 9 . [ 2 ] سورهء آل عمران / 97 . [ 3 ] سورهء ذاريات / 56 . [ 4 ] سورهء نساء / 40 . [ 5 ] سورهء انفال / 20 .